حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَرَادَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقْطِعَ مِنَ الْبَحْرَيْنِ، فَقَالَتِ الأَنْصَارُ حَتَّى تُقْطِعَ لإِخْوَانِنَا مِنَ الْمُهَاجِرِينَ مِثْلَ الَّذِي تُقْطِعُ لَنَا قَالَ " سَتَرَوْنَ بَعْدِي أَثَرَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْنِي ".
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ansorlarga Bahraynning (ekilmagan yeri)dan bir qismini berishni qaror qildi. Ansorlar: «(Biz uni qabul qilmaymiz) — to siz xuddi shunday (ulush)ni bizning muhojir birodarlarimizga (Qurayshdan) bermaguningizcha», — dedi. U zot: «(Ey ansorlar!) Sizlar tezda — boshqalar (sizdan) afzal koʻrilishini (yaʼni oʻzlaringiz mahrum qoldirilishingizni) — koʻrasizlar; bas, to siz meni (Qiyomat kuni Havz boʻyida) uchratguncha — sabr qilinglar», — dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ансорларга Баҳрайннинг (экилмаган ери)дан бир қисмини беришни қарор қилди. Ансорлар: «(Биз уни қабул қилмаймиз) — то сиз худди шундай (улуш)ни бизнинг муҳожир биродарларимизга (Қурайшдан) бермагунингизча», — деди. У зот: «(Эй ансорлар!) Сизлар тезда — бошқалар (сиздан) афзал кўрилишини (яъни ўзларингиз маҳрум қолдирилишингизни) — кўрасизлар; бас, то сиз мени (Қиёмат куни Ҳавз бўйида) учратгунча — сабр қилинглар», — дедилар.