حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَعْتَقَ رَجُلٌ غُلاَمًا لَهُ عَنْ دُبُرٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ يَشْتَرِيهِ مِنِّي ". فَاشْتَرَاهُ نُعَيْمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، فَأَخَذَ ثَمَنَهُ، فَدَفَعَهُ إِلَيْهِ.
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi — oʻz quli uning vafotidan soʻng ozod qilinishini — vaʼda (qasam) qildi. Paygʻambar ﷺ: «Mendan bu qulni kim sotib oladi?» — dedilar. Nuʼaym ibn Abdulloh oʻsha qulni sotib oldi va Paygʻambar ﷺ uning narxini olib, uni (qul) egasiga berdi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши — ўз қули унинг вафотидан сўнг озод қилинишини — ваъда (қасам) қилди. Пайғамбар ﷺ: «Мендан бу қулни ким сотиб олади?» — дедилар. Нуъайм ибн Абдуллоҳ ўша қулни сотиб олди ва Пайғамбар ﷺ унинг нархини олиб, уни (қул) эгасига берди.