حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذِي الْحُلَيْفَةِ مِنْ تِهَامَةَ، فَأَصَبْنَا غَنَمًا وَإِبِلاً، فَعَجِلَ الْقَوْمُ، فَأَغْلَوْا بِهَا الْقُدُورَ، فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِهَا فَأُكْفِئَتْ، ثُمَّ عَدَلَ عَشْرًا مِنَ الْغَنَمِ بِجَزُورٍ، ثُمَّ إِنَّ بَعِيرًا نَدَّ وَلَيْسَ فِي الْقَوْمِ إِلاَّ خَيْلٌ يَسِيرَةٌ فَرَمَاهُ رَجُلٌ فَحَبَسَهُ بِسَهْمٍ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ لِهَذِهِ الْبَهَائِمِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ، فَمَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ". قَالَ قَالَ جَدِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَرْجُو ـ أَوْ نَخَافُ ـ أَنْ نَلْقَى الْعَدُوَّ غَدًا وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى، فَنَذْبَحُ بِالْقَصَبِ فَقَالَ " اعْجَلْ أَوْ أَرْنِي، مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ فَكُلُوا، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ، أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ، وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ ".
Aboya ibn Rifoa (bobosi Rofeʼ ibn Xadijdan) rivoyat qiladi: Bobom Rofeʼ ibn Xadij dedi: «Biz Tuhomaning Zulhulayfa vodiysida Paygʻambar ﷺ bilan birga edik va bizda (oʻlja sifatida) baʼzi tuyalar hamda qoʻylar bor edi. Odamlar (hayvonlarni soʻyishda) shoshildi va ularning goʻshtini qozonlarga soldi hamda pishira boshladi. Allohning Rasuli ﷺ kelib, ularga qozonlarni agʻdarishni buyurdi va — bir tuyani oʻn qoʻyga teng deb (hisoblab) — oʻljani taqsimladi. Tuyalardan biri qochdi va odamlarda faqat bir necha ot bor edi, shuning uchun ular tashvishga tushdi. (Tuya quvildi va) bir kishi unga bir oʻq otib, tuyani toʻxtatdi. Allohning Rasuli ﷺ: ‹Bu hayvonlardan baʼzilari — yovvoyi hayvonlardek qoʻlga oʻrganmagan(dir); bas, agar ulardan biri nazorat(ingiz)dan chiqib ketsa, uni — siz hozir qilganingizdek — (oʻq otib) toʻxtatinglar›, — dedi». Bobom: «Yo Rasululloh, biz ertaga dushmanimizga duch kelishimiz va (bizda) pichoq boʻlmasligidan qoʻrqamiz; biz hayvonlarni qamish (qarsildoq) bilan soʻysak boʻladimi?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Ha, yoki qonni oqizadigan narsani ishlatsangiz (boʻladi) (yaʼni soʻyish) va — soʻyish paytida Allohning nomi aytilgan boʻlsa — soʻyilgan (hayvon)ni yeyveringlar. Lekin (soʻyishda) tish yoki tirnoq ishlatmanglar. Men sizlarga sababini aytaman: tish — suyak(dir), tirnoq esa — habashiylar (soʻyishda) ishlatadigan (narsa)dir», — dedi.Абоя ибн Рифоа (бобоси Рофеъ ибн Хадиждан) ривоят қилади: Бобом Рофеъ ибн Хадиж деди: «Биз Туҳоманинг Зулҳулайфа водийсида Пайғамбар ﷺ билан бирга эдик ва бизда (ўлжа сифатида) баъзи туялар ҳамда қўйлар бор эди. Одамлар (ҳайвонларни сўйишда) шошилди ва уларнинг гўштини қозонларга солди ҳамда пишира бошлади. Аллоҳнинг Расули ﷺ келиб, уларга қозонларни ағдаришни буюрди ва — бир туяни ўн қўйга тенг деб (ҳисоблаб) — ўлжани тақсимлади. Туялардан бири қочди ва одамларда фақат бир неча от бор эди, шунинг учун улар ташвишга тушди. (Туя қувилди ва) бир киши унга бир ўқ отиб, туяни тўхтатди. Аллоҳнинг Расули ﷺ: ‹Бу ҳайвонлардан баъзилари — ёввойи ҳайвонлардек қўлга ўрганмаган(дир); бас, агар улардан бири назорат(ингиз)дан чиқиб кеца, уни — сиз ҳозир қилганингиздек — (ўқ отиб) тўхтатинглар›, — деди». Бобом: «Ё Расулуллоҳ, биз эртага душманимизга дуч келишимиз ва (бизда) пичоқ бўлмаслигидан қўрқамиз; биз ҳайвонларни қамиш (қарсилдоқ) билан сўйсак бўладими?» — деди. Пайғамбар ﷺ: «Ҳа, ёки қонни оқизадиган нарсани ишлацангиз (бўлади) (яъни сўйиш) ва — сўйиш пайтида Аллоҳнинг номи айтилган бўлса — сўйилган (ҳайвон)ни ейверинглар. Лекин (сўйишда) тиш ёки тирноқ ишлатманглар. Мен сизларга сабабини айтаман: тиш — суяк(дир), тирноқ эса — ҳабашийлар (сўйишда) ишлатадиган (нарса)дир», — деди.