حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ.وَعَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صُبْحَ رَابِعَةٍ مِنْ ذِي الْحَجَّةِ مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ، لاَ يَخْلِطُهُمْ شَىْءٌ، فَلَمَّا قَدِمْنَا أَمَرَنَا فَجَعَلْنَاهَا عُمْرَةً، وَأَنْ نَحِلَّ إِلَى نِسَائِنَا، فَفَشَتْ فِي ذَلِكَ الْقَالَةُ. قَالَ عَطَاءٌ فَقَالَ جَابِرٌ فَيَرُوحُ أَحَدُنَا إِلَى مِنًى وَذَكَرُهُ يَقْطُرُ مَنِيًّا. فَقَالَ جَابِرٌ بِكَفِّهِ، فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ " بَلَغَنِي أَنَّ أَقْوَامًا يَقُولُونَ كَذَا وَكَذَا، وَاللَّهِ لأَنَا أَبَرُّ وَأَتْقَى لِلَّهِ مِنْهُمْ، وَلَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ، وَلَوْلاَ أَنَّ مَعِي الْهَدْىَ لأَحْلَلْتُ ". فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هِيَ لَنَا أَوْ لِلأَبَدِ فَقَالَ " لاَ بَلْ لِلأَبَدِ ". قَالَ وَجَاءَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ـ فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَقُولُ لَبَّيْكَ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. وَقَالَ وَقَالَ الآخَرُ لَبَّيْكَ بِحَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقِيمَ عَلَى إِحْرَامِهِ، وَأَشْرَكَهُ فِي الْهَدْىِ.
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ (sahobalari bilan) — faqat haj uchun ihrom bogʻlagan holda — Zulhijjaning toʻrtinchi (kuni) ertalab Makkaga yetib keldi. Biz Makkaga yetib kelganda, Paygʻambar ﷺ bizga — ihrom niyatimizni umraga oʻzgartirishni va umrani bajargandan soʻng ihromdan chiqishimiz hamda — (jinsiy aloqa uchun) xotinlarimizning oldiga borishimiz mumkinligini — buyurdi. Odamlar bu haqda (norozilik bilan) gapira boshladi. Jobir hayrat bilan: «Bizning tanosil aʼzolarimizdan maniy tomib turgan holda Minoga boramizmi?» — dedi. Jobir buni aytganda qoʻlini (silkitdi). Bu xabar Paygʻambar ﷺ ga yetib borganda, u zot xutba qilib: «Menga — baʼzi kishilar shunday-shunday deyapti, deb — xabar berildi. Allohga qasamki, men Allohdan sizlardan koʻra koʻproq qoʻrqaman va Unga sizlardan koʻra koʻproq itoat qilaman. Agar men hozir bilgan narsamni (avval) bilganimda, men Hadiy (qurbonlik)ni oʻzim bilan olib kelmas edim va agar Hadiy men bilan boʻlmaganida, men ihromdan chiqar edim», — dedi. Shunda Suroqa ibn Molik (oʻrnidan) turib: «Yo Rasululloh, bu (ruxsat) faqat biz uchunmi yoki abadiymi?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «U — abadiy(dir)», — dedi. Shu asnoda Ali ibn Abu Tolib Yamandan keldi va Paygʻambar ﷺ niyat qilgan (narsa) uchun ‹labbay› der edi. (Boshqa bir kishiga koʻra, Ali — Allohning Rasuli ﷺ ning hajiga oʻxshash (haj) uchun ‹labbay› der edi.) Paygʻambar ﷺ unga — ihromda davom etishni va u bilan Hadiyni boʻlishishni — aytdi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ (саҳобалари билан) — фақат ҳаж учун иҳром боғлаган ҳолда — Зулҳижжанинг тўртинчи (куни) эрталаб Маккага етиб келди. Биз Маккага етиб келганда, Пайғамбар ﷺ бизга — иҳром ниятимизни умрага ўзгартиришни ва умрани бажаргандан сўнг иҳромдан чиқишимиз ҳамда — (жинсий алоқа учун) хотинларимизнинг олдига боришимиз мумкинлигини — буюрди. Одамлар бу ҳақда (норозилик билан) гапира бошлади. Жобир ҳайрат билан: «Бизнинг таносил аъзоларимиздан маний томиб турган ҳолда Минога борамизми?» — деди. Жобир буни айтганда қўлини (силкитди). Бу хабар Пайғамбар ﷺ га етиб борганда, у зот хутба қилиб: «Менга — баъзи кишилар шундай-шундай деяпти, деб — хабар берилди. Аллоҳга қасамки, мен Аллоҳдан сизлардан кўра кўпроқ қўрқаман ва Унга сизлардан кўра кўпроқ итоат қиламан. Агар мен ҳозир билган нарсамни (аввал) билганимда, мен Ҳадий (қурбонлик)ни ўзим билан олиб келмас эдим ва агар Ҳадий мен билан бўлмаганида, мен иҳромдан чиқар эдим», — деди. Шунда Суроқа ибн Молик (ўрнидан) туриб: «Ё Расулуллоҳ, бу (рухсат) фақат биз учунми ёки абадийми?» — деди. Пайғамбар ﷺ: «У — абадий(дир)», — деди. Шу аснода Али ибн Абу Толиб Ямандан келди ва Пайғамбар ﷺ ният қилган (нарса) учун ‹лаббай› дер эди. (Бошқа бир кишига кўра, Али — Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг ҳажига ўхшаш (ҳаж) учун ‹лаббай› дер эди.) Пайғамбар ﷺ унга — иҳромда давом этишни ва у билан Ҳадийни бўлишишни — айтди.