Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ va Ubay ibn Kaʼb al-Ansoriy — Ibn Sayyod yashaydigan bogʻga bordi. Allohning Rasuli ﷺ (bogʻga) kirganda, u zot — Ibn Sayyodni (u zotni koʻrishidan oldin) yashirincha tinglash uchun — xurmo daraxtlari orqasida (oʻzini) yashira boshladi. Ibn Sayyod yumshoq, bezatilgan bir choyshabga oʻranib, oʻz toʻshagida (nimanidir) gʻudranib yotar edi. Ibn Sayyodning onasi Paygʻambar ﷺ ning xurmo daraxtlari poyasi orqasida (yashirib turganini) koʻrib qoldi va Ibn Sayyodga: «Ey Sof, mana bu — Muhammad», — dedi. Buni eshitib, Ibn Sayyod gʻudrashdan toʻxtadi (yoki ehtiyotkor boʻldi). Paygʻambar ﷺ: «Agar u (ona) uni (Ibn Sayyodni) bezovta qilmaganida, u oʻz haqiqatini (kim ekanini) oshkor qilgan boʻlar edi», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ ва Убай ибн Каъб ал-Ансорий — Ибн Сайёд яшайдиган боғга борди. Аллоҳнинг Расули ﷺ (боғга) кирганда, у зот — Ибн Сайёдни (у зотни кўришидан олдин) яширинча тинглаш учун — хурмо дарахтлари орқасида (ўзини) яшира бошлади. Ибн Сайёд юмшоқ, безатилган бир чойшабга ўраниб, ўз тўшагида (ниманидир) ғудраниб ётар эди. Ибн Сайёднинг онаси Пайғамбар ﷺ нинг хурмо дарахтлари пояси орқасида (яшириб турганини) кўриб қолди ва Ибн Сайёдга: «Эй Соф, мана бу — Муҳаммад», — деди. Буни эшитиб, Ибн Сайёд ғудрашдан тўхтади (ёки эҳтиёткор бўлди). Пайғамбар ﷺ: «Агар у (она) уни (Ибн Сайёдни) безовта қилмаганида, у ўз ҳақиқатини (ким эканини) ошкор қилган бўлар эди», — дедилар.