حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي الْفُرَاتِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ، قَالَ أَتَيْتُ الْمَدِينَةَ وَقَدْ وَقَعَ بِهَا مَرَضٌ، وَهُمْ يَمُوتُونَ مَوْتًا ذَرِيعًا، فَجَلَسْتُ إِلَى عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ فَمَرَّتْ جِنَازَةٌ فَأُثْنِيَ خَيْرٌ فَقَالَ عُمَرُ وَجَبَتْ. ثُمَّ مُرَّ بِأُخْرَى فَأُثْنِيَ خَيْرًا فَقَالَ وَجَبَتْ. ثُمَّ مُرَّ بِالثَّالِثَةِ فَأُثْنِيَ شَرًّا، فَقَالَ وَجَبَتْ. فَقُلْتُ مَا وَجَبَتْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ قُلْتُ كَمَا قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا مُسْلِمٍ شَهِدَ لَهُ أَرْبَعَةٌ بِخَيْرٍ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ ". قُلْنَا وَثَلاَثَةٌ قَالَ " وَثَلاَثَةٌ ". قُلْتُ وَاثْنَانِ قَالَ " وَاثْنَانِ ". ثُمَّ لَمْ نَسْأَلْهُ عَنِ الْوَاحِدِ.
Abu Asvad (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Bir marta men Madinaga bordim — u yerda kasallik (epidemiya) tarqalgan va odamlar tez-tez vafot etayotgan edi. Men Umar bilan oʻtirgan edim va bir janoza (marosimi) oʻtdi. Odamlar marhumni maqtadi. Umar: «(Jannat) vojib boʻldi», — dedi. Soʻng boshqa bir janoza oʻtdi. Odamlar marhumni maqtadi. Umar: «(Jannat) vojib boʻldi», — dedi. Soʻng yana boshqa bir janoza oʻtdi. Odamlar marhumni maqtadi. Umar: «(Jannat) vojib boʻldi», — dedi. Soʻng uchinchi bir janoza oʻtdi va odamlar marhum haqida yomon gapirdi. Umar: «(Doʻzax) vojib boʻldi», — dedi. Men Umardan: «Ey moʻminlarning amiri! Nima vojib boʻldi?» — deb soʻradim. U: «Men Paygʻambar ﷺ aytganini aytdim. U zot: ‹Qaysi musulmonning yaxshi xulqiga toʻrt kishi guvohlik bersa, Alloh uni jannatga kiritadi›, — degan. Biz Paygʻambar ﷺ dan: ‹Agar faqat uch guvoh boʻlsa-chi?› — deb soʻradik. U zot: ‹Uch (boʻlsa) ham›, — dedi. Biz: ‹Agar faqat ikki (guvoh) boʻlsa-chi?› — deb soʻradik. U zot: ‹Ikki (boʻlsa) ham›, — dedi. Lekin biz undan bir guvoh haqida soʻramadik», — dedi.Абу Асвад (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Бир марта мен Мадинага бордим — у ерда касаллик (эпидемия) тарқалган ва одамлар тез-тез вафот этаётган эди. Мен Умар билан ўтирган эдим ва бир жаноза (маросими) ўтди. Одамлар марҳумни мақтади. Умар: «(Жаннат) вожиб бўлди», — деди. Сўнг бошқа бир жаноза ўтди. Одамлар марҳумни мақтади. Умар: «(Жаннат) вожиб бўлди», — деди. Сўнг яна бошқа бир жаноза ўтди. Одамлар марҳумни мақтади. Умар: «(Жаннат) вожиб бўлди», — деди. Сўнг учинчи бир жаноза ўтди ва одамлар марҳум ҳақида ёмон гапирди. Умар: «(Дўзах) вожиб бўлди», — деди. Мен Умардан: «Эй мўминларнинг амири! Нима вожиб бўлди?» — деб сўрадим. У: «Мен Пайғамбар ﷺ айтганини айтдим. У зот: ‹Қайси мусулмоннинг яхши хулқига тўрт киши гувоҳлик берса, Аллоҳ уни жаннатга киритади›, — деган. Биз Пайғамбар ﷺ дан: ‹Агар фақат уч гувоҳ бўлса-чи?› — деб сўрадик. У зот: ‹Уч (бўлса) ҳам›, — деди. Биз: ‹Агар фақат икки (гувоҳ) бўлса-чи?› — деб сўрадик. У зот: ‹Икки (бўлса) ҳам›, — деди. Лекин биз ундан бир гувоҳ ҳақида сўрамадик», — деди.