حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ، عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتِ اسْتَأْذَنَ عَلَىَّ أَفْلَحُ فَلَمْ آذَنْ لَهُ، فَقَالَ أَتَحْتَجِبِينَ مِنِّي وَأَنَا عَمُّكِ فَقُلْتُ وَكَيْفَ ذَلِكَ قَالَ أَرْضَعَتْكِ امْرَأَةُ أَخِي بِلَبَنِ أَخِي. فَقَالَتْ سَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " صَدَقَ أَفْلَحُ، ائْذَنِي لَهُ ".
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Aflah mening oldimga kirishga ruxsat soʻradi, lekin men unga ruxsat bermadim. U: «Sen mendan — men sening amaking boʻlsam ham — parda tutasanmi?» — dedi. Oisha: «Bu qanday (boʻladi)?» — dedi. Aflah: «Seni mening akamning xotini — akamning suti bilan — emizgan», — dedi. Men bu haqda Allohning Rasuli ﷺ dan soʻradim va u zot: «Aflah toʻgʻri aytdi; bas, unga oldingga kirishga ruxsat ber», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Афлаҳ менинг олдимга киришга рухсат сўради, лекин мен унга рухсат бермадим. У: «Сен мендан — мен сенинг амакинг бўлсам ҳам — парда тутасанми?» — деди. Оиша: «Бу қандай (бўлади)?» — деди. Афлаҳ: «Сени менинг акамнинг хотини — акамнинг сути билан — эмизган», — деди. Мен бу ҳақда Аллоҳнинг Расули ﷺ дан сўрадим ва у зот: «Афлаҳ тўғри айтди; бас, унга олдингга киришга рухсат бер», — дедилар.