حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا مَخْلَدُ بْنُ يَزِيدَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يَعْلَى، أَنَّهُ سَمِعَ عِكْرِمَةَ، يَقُولُ أَنْبَأَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ ـ رضى الله عنه ـ تُوُفِّيَتْ أُمُّهُ وَهْوَ غَائِبٌ عَنْهَا، فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّي تُوُفِّيَتْ وَأَنَا غَائِبٌ عَنْهَا، أَيَنْفَعُهَا شَىْءٌ إِنْ تَصَدَّقْتُ بِهِ عَنْهَا قَالَ " نَعَمْ ". قَالَ فَإِنِّي أُشْهِدُكَ أَنَّ حَائِطِي الْمِخْرَافَ صَدَقَةٌ عَلَيْهَا.
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Saʼd ibn Ubadaning onasi u yoʻq paytida vafot etdi. U: «Yo Rasululloh! Mening onam men yoʻq paytimda vafot etdi; agar men uning nomidan sadaqa bersam, bu unga biror foyda beradimi?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Ha», — dedi. Saʼd: «Men sizni guvoh qilamanki, men oʻzimning Maxraf degan bogʻimni uning nomidan sadaqa qildim», — dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Саъд ибн Убаданинг онаси у йўқ пайтида вафот этди. У: «Ё Расулуллоҳ! Менинг онам мен йўқ пайтимда вафот этди; агар мен унинг номидан садақа берсам, бу унга бирор фойда берадими?» — деди. Пайғамбар ﷺ: «Ҳа», — деди. Саъд: «Мен сизни гувоҳ қиламанки, мен ўзимнинг Махраф деган боғимни унинг номидан садақа қилдим», — деди.