Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ning Azbo degan urgʻochi tuyasi bor edi — uni poygada (hech narsa) oʻzib (ortda qoldirib) keta olmas edi (Humayd — rivoyatchi: «Yoki uni oʻzib ketish qiyin edi», — dedi). Bir marta bir badaviy olti yoshga toʻlmagan bir tuyaga minib keldi va u (badaviyning tuyasi) poygada uni (yaʼni Azboni) oʻzib ketdi. Musulmonlar buni juda ogʻir (alam bilan) qabul qildi — shu darajadaki, Paygʻambar ﷺ ularning gʻam-tashvishini sezdi. Soʻng u zot: «Dunyoda yuksalgan (koʻtarilgan) har bir narsani — Alloh pastga tushirishi — Allohning qonuni(dir)», — dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ нинг Азбо деган урғочи туяси бор эди — уни пойгада (ҳеч нарса) ўзиб (ортда қолдириб) кета олмас эди (Ҳумайд — ривоятчи: «Ёки уни ўзиб кетиш қийин эди», — деди). Бир марта бир бадавий олти ёшга тўлмаган бир туяга миниб келди ва у (бадавийнинг туяси) пойгада уни (яъни Азбони) ўзиб кетди. Мусулмонлар буни жуда оғир (алам билан) қабул қилди — шу даражадаки, Пайғамбар ﷺ уларнинг ғам-ташвишини сезди. Сўнг у зот: «Дунёда юксалган (кўтарилган) ҳар бир нарсани — Аллоҳ пастга тушириши — Аллоҳнинг қонуни(дир)», — деди.