حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لأَبِي طَلْحَةَ " الْتَمِسْ غُلاَمًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي حَتَّى أَخْرُجَ إِلَى خَيْبَرَ ". فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ مُرْدِفِي، وَأَنَا غُلاَمٌ رَاهَقْتُ الْحُلُمَ، فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا نَزَلَ، فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ كَثِيرًا يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ ". ثُمَّ قَدِمْنَا خَيْبَرَ، فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْحِصْنَ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَىِّ بْنِ أَخْطَبَ، وَقَدْ قُتِلَ زَوْجُهَا وَكَانَتْ عَرُوسًا، فَاصْطَفَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِنَفْسِهِ، فَخَرَجَ بِهَا حَتَّى بَلَغْنَا سَدَّ الصَّهْبَاءِ حَلَّتْ، فَبَنَى بِهَا، ثُمَّ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ صَغِيرٍ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " آذِنْ مَنْ حَوْلَكَ ". فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى صَفِيَّةَ. ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ، ثُمَّ يَجْلِسُ عِنْدَ بَعِيرِهِ فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ، فَتَضَعُ صَفِيَّةُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ حَتَّى تَرْكَبَ، فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ نَظَرَ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ " هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ ". ثُمَّ نَظَرَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا بِمِثْلِ مَا حَرَّمَ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ، اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ ".
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Abu Talhaga: «Xaybar yurishimda menga xizmat qilishi uchun xizmatkor oʻgʻil bolalaringdan birini tanla», — dedi. Bas, Abu Talha — men balogʻat yoshiga yaqinlashgan bir bola ekanligimda — meni oʻz orqasiga mingashtirib olib (ketdi). Men Allohning Rasuli ﷺ ga — u zot dam olish uchun toʻxtaganda — xizmat qilardim. Men u zotning takror-takror shunday deyayotganini eshitardim: «Allohim! Men Sendan gʻam va qaygʻudan, ojizlik va dangasalikdan, baxillik va qoʻrqoqlikdan, ogʻir qarzga botishdan va odamlar tomonidan magʻlub (mazlum) etilishdan panoh tilayman». Soʻng biz Xaybarga yetib keldik; va Alloh u zotga (Xaybar) qalʼasini fath qilish imkonini berganida, u zotga Safiyya bint Huyay ibn Axtabning goʻzalligi taʼriflandi. Uning eri — u (Safiyya) kelinligida — oʻldirilgan edi. Bas, Allohning Rasuli ﷺ uni oʻzi uchun (xotinlikka) tanladi va — biz Saddus sahbo degan joyga yetgunimizcha — uni oʻzi bilan olib ketdi; u yerda uning hayzi tugadi va u zot uni xotin qilib oldi. Bir kichik charm dasturxon ustida hays (xurmo, yogʻ va qatiqdan tayyorlangan taom) tortildi. Soʻng Allohning Rasuli ﷺ menga — atrofimdagi (kishilarni) chaqirishni — buyurdi. Bas, bu — Allohning Rasuli ﷺ va Safiyyaning nikoh ziyofati (valima) edi. Soʻng biz Madina tomon yoʻlga chiqdik. Men Allohning Rasuli ﷺ — Safiyya (orqasida) oʻtirishi uchun keng joy hosil qilib — tuyaning oʻrkachi atrofiga bir choponni oʻrayotganini koʻrdim. U zot — Safiyya tuyaga minishi uchun, oyoqlarini qoʻyishi (mumkin) boʻlsin deb — tizzasini (tutib), oʻz tuyasi yonida oʻtirdi. Soʻng biz Madinaga yaqinlashguncha yoʻl bosdik; u zot Uhud (togʻi)ga qarab: «Bu — bizni sevadigan va biz (ham) sevadigan togʻ(dir)», — dedi. Soʻng u zot Madinaga qarab: «Allohim! Ibrohim Makkani haram qilganidek, men (ham) uning (Madinaning) ikki togʻi orasidagi (hududni) haram qilaman. Allohim! Ularning (Madina ahlining) mudd va soʼ (oʻlchovlari)ga baraka ber», — dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ Абу Талҳага: «Хайбар юришимда менга хизмат қилиши учун хизматкор ўғил болаларингдан бирини танла», — деди. Бас, Абу Талҳа — мен балоғат ёшига яқинлашган бир бола эканлигимда — мени ўз орқасига мингаштириб олиб (кетди). Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ га — у зот дам олиш учун тўхтаганда — хизмат қилардим. Мен у зотнинг такрор-такрор шундай деяётганини эшитардим: «Аллоҳим! Мен Сендан ғам ва қайғудан, ожизлик ва дангасаликдан, бахиллик ва қўрқоқликдан, оғир қарзга ботишдан ва одамлар томонидан мағлуб (мазлум) этилишдан паноҳ тилайман». Сўнг биз Хайбарга етиб келдик; ва Аллоҳ у зотга (Хайбар) қалъасини фатҳ қилиш имконини берганида, у зотга Сафийя бинт Ҳуяй ибн Ахтабнинг гўзаллиги таърифланди. Унинг эри — у (Сафийя) келинлигида — ўлдирилган эди. Бас, Аллоҳнинг Расули ﷺ уни ўзи учун (хотинликка) танлади ва — биз Саддус саҳбо деган жойга етгунимизча — уни ўзи билан олиб кетди; у ерда унинг ҳайзи тугади ва у зот уни хотин қилиб олди. Бир кичик чарм дастурхон устида ҳайс (хурмо, ёғ ва қатиқдан тайёрланган таом) тортилди. Сўнг Аллоҳнинг Расули ﷺ менга — атрофимдаги (кишиларни) чақиришни — буюрди. Бас, бу — Аллоҳнинг Расули ﷺ ва Сафийянинг никоҳ зиёфати (валима) эди. Сўнг биз Мадина томон йўлга чиқдик. Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ — Сафийя (орқасида) ўтириши учун кенг жой ҳосил қилиб — туянинг ўркачи атрофига бир чопонни ўраётганини кўрдим. У зот — Сафийя туяга миниши учун, оёқларини қўйиши (мумкин) бўлсин деб — тиззасини (тутиб), ўз туяси ёнида ўтирди. Сўнг биз Мадинага яқинлашгунча йўл босдик; у зот Уҳуд (тоғи)га қараб: «Бу — бизни севадиган ва биз (ҳам) севадиган тоғ(дир)», — деди. Сўнг у зот Мадинага қараб: «Аллоҳим! Иброҳим Маккани ҳарам қилганидек, мен (ҳам) унинг (Мадинанинг) икки тоғи орасидаги (ҳудудни) ҳарам қиламан. Аллоҳим! Уларнинг (Мадина аҳлининг) мудд ва сў (ўлчовлари)га барака бер», — деди.