حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ لَمَّا أَرَادَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَكْتُبَ إِلَى الرُّومِ، قِيلَ لَهُ إِنَّهُمْ لاَ يَقْرَءُونَ كِتَابًا إِلاَّ أَنْ يَكُونَ مَخْتُومًا. فَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ، فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِهِ فِي يَدِهِ، وَنَقَشَ فِيهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Vizantiya (Rum) hukmdoriga xat yozmoqchi boʻlganda, u zotga — oʻsha (xalq) muhr bilan tamgʻalanmagan hech bir xatni oʻqimasligi — aytildi. Bas, Paygʻambar ﷺ kumush uzuk yasatdi — goʻyo men hozir uning qoʻlidagi oq yaltirashini koʻrib turgandekman — va unga «Muhammad — Allohning Rasuli» degan iborani oʻydirdi (naqshladi).Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ Византия (Рум) ҳукмдорига хат ёзмоқчи бўлганда, у зотга — ўша (халқ) муҳр билан тамғаланмаган ҳеч бир хатни ўқимаслиги — айтилди. Бас, Пайғамбар ﷺ кумуш узук ясатди — гўё мен ҳозир унинг қўлидаги оқ ялтирашини кўриб тургандекман — ва унга «Муҳаммад — Аллоҳнинг Расули» деган иборани ўйдирди (нақшлади).