حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ يُوسُفَ الْيَرْبُوعِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ أَبُو النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ كُنْتُ كَاتِبًا لَهُ قَالَ كَتَبَ إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أَوْفَى حِينَ خَرَجَ إِلَى الْحَرُورِيَّةِ فَقَرَأْتُهُ فَإِذَا فِيهِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَيَّامِهِ الَّتِي لَقِيَ فِيهَا الْعَدُوَّ انْتَظَرَ حَتَّى مَالَتِ الشَّمْسُ. ثُمَّ قَامَ فِي النَّاسِ فَقَالَ " أَيُّهَا النَّاسُ لاَ تَمَنَّوْا لِقَاءَ الْعَدُوِّ وَسَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ، فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاصْبِرُوا وَاعْلَمُوا أَنَّ الْجَنَّةَ تَحْتَ ظِلاَلِ السُّيُوفِ ـ ثُمَّ قَالَ ـ اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ وَمُجْرِيَ السَّحَابِ وَهَازِمَ الأَحْزَابِ اهْزِمْهُمْ وَانْصُرْنَا عَلَيْهِمْ ". وَقَالَ مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ حَدَّثَنِي سَالِم أَبُو النَّضْرِ كُنْتُ كَاتِبًا لِعُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ فَأَتَاهُ كِتَابُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنهما أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَمَنَّوْا لِقَاءَ الْعَدُو ".
Salim Abu Nazr (Abdulloh ibn Abu Avfoning xati orqali) rivoyat qiladi: Men Umarning kotibi edim. Bir marta Abdulloh ibn Abu Avfo — Umar Haruriyaga (jangga) yoʻl olganida — unga bir xat yozdi. Men unda (shularni) oʻqidim: Allohning Rasuli ﷺ dushmanga qarshi harbiy yurishlaridan birida — to quyosh ogʻgunicha — kutdi, soʻng odamlar orasida (oʻrnidan) turib: «Ey odamlar! Dushman bilan uchrashishni (jangni) orzu qilmanglar va Allohdan salomatlik soʻranglar; lekin dushmanga roʻpara kelsangiz, sabr qilinglar va bilinglarki, jannat — qilichlarning soyalari ostida(dir)», — dedi. Soʻng u zot: «Allohim! Ey (Muqaddas) Kitobni nozil qiluvchi, bulutlarni harakatga keltiruvchi va jamoalarni (kofir guruhlarni) magʻlub qiluvchi! Ularni magʻlub qil va bizga ular ustidan gʻalaba ato et», — dedi.Салим Абу Назр (Абдуллоҳ ибн Абу Авфонинг хати орқали) ривоят қилади: Мен Умарнинг котиби эдим. Бир марта Абдуллоҳ ибн Абу Авфо — Умар Ҳарурияга (жангга) йўл олганида — унга бир хат ёзди. Мен унда (шуларни) ўқидим: Аллоҳнинг Расули ﷺ душманга қарши ҳарбий юришларидан бирида — то қуёш оғгунича — кутди, сўнг одамлар орасида (ўрнидан) туриб: «Эй одамлар! Душман билан учрашишни (жангни) орзу қилманглар ва Аллоҳдан саломатлик сўранглар; лекин душманга рўпара келсангиз, сабр қилинглар ва билингларки, жаннат — қиличларнинг соялари остида(дир)», — деди. Сўнг у зот: «Аллоҳим! Эй (Муқаддас) Китобни нозил қилувчи, булутларни ҳаракатга келтирувчи ва жамоаларни (кофир гуруҳларни) мағлуб қилувчи! Уларни мағлуб қил ва бизга улар устидан ғалаба ато эт», — деди.