حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ وُلِدَ لِرَجُلٍ مِنَّا غُلاَمٌ فَسَمَّاهُ الْقَاسِمَ فَقَالَتِ الأَنْصَارُ لاَ نَكْنِيكَ أَبَا الْقَاسِمِ وَلاَ نُنْعِمُكَ عَيْنًا، فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وُلِدَ لِي غُلاَمٌ، فَسَمَّيْتُهُ الْقَاسِمَ فَقَالَتِ الأَنْصَارُ لاَ نَكْنِيكَ أَبَا الْقَاسِمِ وَلاَ نُنْعِمُكَ عَيْنًا. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَحْسَنَتِ الأَنْصَارُ، سَمُّوا بِاسْمِي، وَلاَ تَكَنَّوْا بِكُنْيَتِي، فَإِنَّمَا أَنَا قَاسِمٌ ".
Jobir ibn Abdulloh al-Ansoriy (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bizning oramizdagi bir kishi bir oʻgʻil koʻrdi va unga al-Qosim deb ism qoʻydi. Shunda ansorlar (oʻsha kishiga): «Biz seni hech qachon Abulqosim deb atamaymiz va seni bu muborak laqab bilan rozi qilmaymiz», — dedi. Bas, u Paygʻambar ﷺ ning oldiga borib: «Yo Rasululloh! Men bir oʻgʻil koʻrdim va unga al-Qosim deb ism qoʻydim; ansorlar esa: ‹Biz seni hech qachon Abulqosim deb atamaymiz va seni bu laqab bilan rozi qilmaymiz›, — dedi», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Ansorlar yaxshi qilibdi. Mening ismim bilan atanglar, lekin mening kunyam bilan atamanglar — chunki men — Qosim(man)», — dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ ал-Ансорий (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бизнинг орамиздаги бир киши бир ўғил кўрди ва унга ал-Қосим деб исм қўйди. Шунда ансорлар (ўша кишига): «Биз сени ҳеч қачон Абулқосим деб атамаймиз ва сени бу муборак лақаб билан рози қилмаймиз», — деди. Бас, у Пайғамбар ﷺ нинг олдига бориб: «Ё Расулуллоҳ! Мен бир ўғил кўрдим ва унга ал-Қосим деб исм қўйдим; ансорлар эса: ‹Биз сени ҳеч қачон Абулқосим деб атамаймиз ва сени бу лақаб билан рози қилмаймиз›, — деди», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Ансорлар яхши қилибди. Менинг исмим билан атанглар, лекин менинг куням билан атаманглар — чунки мен — Қосим(ман)», — деди.