حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا أَتَى أَهْلَهُ قَالَ {اللَّهُمَّ} جَنِّبْنِي الشَّيْطَانَ، وَجَنِّبِ الشَّيْطَانَ مَا رَزَقْتَنِي. فَإِنْ كَانَ بَيْنَهُمَا وَلَدٌ لَمْ يَضُرُّهُ الشَّيْطَانُ، وَلَمْ يُسَلَّطْ عَلَيْهِ ". قَالَ وَحَدَّثَنَا الأَعْمَشُ عَنْ سَالِمٍ عَنْ كُرَيْبٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ مِثْلَهُ.
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Agar sizlardan biringiz xotini bilan jinsiy yaqinlik qilayotganda: ‹Allohim! Meni shaytondan saqla va Sen menga beradigan farzandga shayton yaqinlashishidan saqla›, — desa va (oʻsha) ayol homilador boʻlib qolsa, shayton unga na zarar yetkazadi, na uning ustidan hokimlik beriladi», — dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Агар сизлардан бирингиз хотини билан жинсий яқинлик қилаётганда: ‹Аллоҳим! Мени шайтондан сақла ва Сен менга берадиган фарзандга шайтон яқинлашишидан сақла›, — деса ва (ўша) аёл ҳомиладор бўлиб қолса, шайтон унга на зарар етказади, на унинг устидан ҳокимлик берилади», — деди.