حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَمَا أَيُّوبُ يَغْتَسِلُ عُرْيَانًا خَرَّ عَلَيْهِ رِجْلُ جَرَادٍ مِنْ ذَهَبٍ، فَجَعَلَ يَحْثِي فِي ثَوْبِهِ، فَنَادَى رَبُّهُ يَا أَيُّوبُ، أَلَمْ أَكُنْ أَغْنَيْتُكَ عَمَّا تَرَى قَالَ بَلَى يَا رَبِّ، وَلَكِنْ لاَ غِنَى لِي عَنْ بَرَكَتِكَ ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Ayyub yalangʻoch holda gʻusl qilayotganda, uning ustiga bir toʻda oltin chigirtkalar tushdi va u ularni kiyimiga yigʻa boshladi. Robbisi unga: ‹Ey Ayyub! Men seni — sen koʻrayotgan (narsa)ga muhtoj boʻlmaydigan darajada — boy qilmaganmidim?› — deb nido qildi. U: ‹Ha, yo Robbim! Lekin men Sening barakotingdan voz kecha olmayman›, — dedi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Айюб яланғоч ҳолда ғусл қилаётганда, унинг устига бир тўда олтин чигирткалар тушди ва у уларни кийимига йиға бошлади. Роббиси унга: ‹Эй Айюб! Мен сени — сен кўраётган (нарса)га муҳтож бўлмайдиган даражада — бой қилмаганмидим?› — деб нидо қилди. У: ‹Ҳа, ё Роббим! Лекин мен Сенинг баракотингдан воз кеча олмайман›, — деди», — деди.