Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta Paygʻambar ﷺ (sahobalari orasida) biror narsa taqsimladi. Bir kishi: ‹Bu taqsimot — Allohning Yuzini (roziligini) istab (adolat bilan) qilinmadi›, — dedi. Men Paygʻambar ﷺ ning oldiga borib, u zotga (buni) aytdim. U zot shu qadar gʻazablandiki, men uning yuzida gʻazab alomatlarini koʻrdim. Soʻng u zot: ‹Alloh Musoga rahm qilsin — chunki unga bundan koʻra koʻproq (yomonroq tarzda) ozor yetkazilgan edi; shunda ham u sabr bilan chidadi›, — dedi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта Пайғамбар ﷺ (саҳобалари орасида) бирор нарса тақсимлади. Бир киши: ‹Бу тақсимот — Аллоҳнинг Юзини (розилигини) истаб (адолат билан) қилинмади›, — деди. Мен Пайғамбар ﷺ нинг олдига бориб, у зотга (буни) айтдим. У зот шу қадар ғазабландики, мен унинг юзида ғазаб аломатларини кўрдим. Сўнг у зот: ‹Аллоҳ Мусога раҳм қилсин — чунки унга бундан кўра кўпроқ (ёмонроқ тарзда) озор етказилган эди; шунда ҳам у сабр билан чидади›, — деди.