حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَيْنَمَا يَهُودِيٌّ يَعْرِضُ سِلْعَتَهُ أُعْطِيَ بِهَا شَيْئًا كَرِهَهُ. فَقَالَ لاَ وَالَّذِي اصْطَفَى مُوسَى عَلَى الْبَشَرِ، فَسَمِعَهُ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَامَ، فَلَطَمَ وَجْهَهُ، وَقَالَ تَقُولُ وَالَّذِي اصْطَفَى مُوسَى عَلَى الْبَشَرِ، وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَظْهُرِنَا فَذَهَبَ إِلَيْهِ، فَقَالَ أَبَا الْقَاسِمِ، إِنَّ لِي ذِمَّةً وَعَهْدًا، فَمَا بَالُ فُلاَنٍ لَطَمَ وَجْهِي. فَقَالَ " لِمَ لَطَمْتَ وَجْهَهُ ". فَذَكَرَهُ، فَغَضِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى رُئِيَ فِي وَجْهِهِ، ثُمَّ قَالَ " لاَ تُفَضِّلُوا بَيْنَ أَنْبِيَاءِ اللَّهِ، فَإِنَّهُ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ، فَيَصْعَقُ مَنْ فِي السَّمَوَاتِ وَمَنْ فِي الأَرْضِ، إِلاَّ مَنْ شَاءَ اللَّهُ، ثُمَّ يُنْفَخُ فِيهِ أُخْرَى، فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ بُعِثَ فَإِذَا مُوسَى آخِذٌ بِالْعَرْشِ، فَلاَ أَدْرِي أَحُوسِبَ بِصَعْقَتِهِ يَوْمَ الطُّورِ أَمْ بُعِثَ قَبْلِي - وَلَا أَقُولُ إِنَّ أَحَدًا أَفْضَلُ مِنْ يُونُسَ بْنِ مَتَّى".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta bir yahudiy biror narsa sotayotganda, unga oʻzi rozi boʻlmagan bir narx taklif qilindi. Bas, u: «Yoʻq, Musoni barcha insonlardan ustun qilgan Zotga qasam!» — dedi. Buni eshitib, bir ansoriy kishi (oʻrnidan) turib, uning yuziga shapaloq urdi va: «Sen: ‹Musoni barcha insonlardan ustun qilgan Zotga (qasam)›, — deysanmi — holbuki Paygʻambar (Muhammad) bizning oramizda hozir?!» — dedi. Yahudiy Paygʻambarning oldiga borib: «Ey Abulqosim! Men — omonlik (himoya) ahdi va shartnomasi ostidaman; bas, falonchining meni shapaloq urishga qanday haqqi bor?» — dedi. Paygʻambar ﷺ boshqasidan (yaʼni ansoriydan): «Nega shapaloq urding?» — deb soʻradi. U zotga butun voqeani aytib berdi. Paygʻambar ﷺ — gʻazab uning yuzida koʻringuncha — gʻazablandi va: «Allohning paygʻambarlaridan hech bir paygʻambarni (boshqasidan) ustun qilmanglar — chunki sur chalinganda, yer va osmonlardagi har bir (jonzot) hushidan ketadi — Alloh istisno qilganlardan boshqa. Sur ikkinchi marta chalinadi va men birinchi boʻlib tiriltiriladigan (kishi) boʻlaman hamda Musoni — Allohning Arshini ushlab turgan holda — koʻraman. Men — Muso Tur (kuni) olgan behushlik unga (yetarli) boʻlganmi yoki u mendan oldin (oʻrnidan) turganmi — bilmayman. Va men — Yunus ibn Mattodan yaxshiroq birov bor, demayman», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта бир яҳудий бирор нарса сотаётганда, унга ўзи рози бўлмаган бир нарх таклиф қилинди. Бас, у: «Йўқ, Мусони барча инсонлардан устун қилган Зотга қасам!» — деди. Буни эшитиб, бир ансорий киши (ўрнидан) туриб, унинг юзига шапалоқ урди ва: «Сен: ‹Мусони барча инсонлардан устун қилган Зотга (қасам)›, — дейсанми — ҳолбуки Пайғамбар (Муҳаммад) бизнинг орамизда ҳозир?!» — деди. Яҳудий Пайғамбарнинг олдига бориб: «Эй Абулқосим! Мен — омонлик (ҳимоя) аҳди ва шартномаси остидаман; бас, фалончининг мени шапалоқ уришга қандай ҳаққи бор?» — деди. Пайғамбар ﷺ бошқасидан (яъни ансорийдан): «Нега шапалоқ урдинг?» — деб сўради. У зотга бутун воқеани айтиб берди. Пайғамбар ﷺ — ғазаб унинг юзида кўрингунча — ғазабланди ва: «Аллоҳнинг пайғамбарларидан ҳеч бир пайғамбарни (бошқасидан) устун қилманглар — чунки сур чалинганда, ер ва осмонлардаги ҳар бир (жонзот) ҳушидан кетади — Аллоҳ истисно қилганлардан бошқа. Сур иккинчи марта чалинади ва мен биринчи бўлиб тирилтириладиган (киши) бўламан ҳамда Мусони — Аллоҳнинг Аршини ушлаб турган ҳолда — кўраман. Мен — Мусо Тур (куни) олган беҳушлик унга (етарли) бўлганми ёки у мендан олдин (ўрнидан) турганми — билмайман. Ва мен — Юнус ибн Маттодан яхшироқ биров бор, демайман», — деди.