حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا نَزَلَتِ [quran sura="6" aya_start="82" aya_end="82"]{الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ} شَقَّ ذَلِكَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ، فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَيُّنَا لاَ يَظْلِمُ نَفْسَهُ قَالَ " لَيْسَ ذَلِكَ، إِنَّمَا هُوَ الشِّرْكُ، أَلَمْ تَسْمَعُوا مَا قَالَ لُقْمَانُ لاِبْنِهِ وَهْوَ يَعِظُهُ [quran sura="31" aya_start="13" aya_end="13"]{يَا بُنَىَّ لاَ تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ }".
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: ‹Iymon keltirgan va oʻz iymonini zulm bilan aralashtirmaganlar...› degan oyat nozil boʻlganda, musulmonlarga bu juda ogʻir tuyuldi va ular: «Yo Rasululloh! Bizdan qaysi birimiz oʻziga zulm qilmaydi?» — dedi. U zot: «Bu oyat — buni anglatmaydi. Balki u (zulm) — Allohga (ibodatda) sherik qoʻshishni anglatadi. Sizlar Luqmonning oʻgʻliga — unga nasihat qilayotganida — aytgan (gapini) eshitmaysizmi: ‹Ey oʻgʻilcham! Allohga sherik qoʻshma — albatta, shirk — katta zulmdir› (Luqmon, 13)?» — dedi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: ‹Иймон келтирган ва ўз иймонини зулм билан аралаштирмаганлар...› деган оят нозил бўлганда, мусулмонларга бу жуда оғир туюлди ва улар: «Ё Расулуллоҳ! Биздан қайси биримиз ўзига зулм қилмайди?» — деди. У зот: «Бу оят — буни англатмайди. Балки у (зулм) — Аллоҳга (ибодатда) шерик қўшишни англатади. Сизлар Луқмоннинг ўғлига — унга насиҳат қилаётганида — айтган (гапини) эшитмайсизми: ‹Эй ўғилчам! Аллоҳга шерик қўшма — албатта, ширк — катта зулмдир› (Луқмон, 13)?» — деди.