Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: {Iymon keltirganlar va iymonlarini zulm (shirk) bilan aralashtirmaganlar} (oyati) nozil boʻlganida, bu musulmonlarga ogʻir botdi va ular: «Ey Allohning Rasuli! Qaysi birimiz oʻziga zulm qilmaydi?» dedilar. U zot: «Bu u (maʼno) emas, balki u faqat shirkdir. Luqmon oʻgʻliga aytgan: {Ey oʻgʻilcham! Allohga shirk keltirma, albatta shirk katta zulmdir} (soʻzini) eshitmadingizmi?» dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: {Иймон келтирганлар ва иймонларини зулм (ширк) билан аралаштирмаганлар} (ояти) нозил бўлганида, бу мусулмонларга оғир ботди ва улар: «Эй Аллоҳнинг Расули! Қайси биримиз ўзига зулм қилмайди?» дедилар. У зот: «Бу у (маъно) эмас, балки у фақат ширкдир. Луқмон ўғлига айтган: {Эй ўғилчам! Аллоҳга ширк келтирма, албатта ширк катта зулмдир} (сўзини) эшитмадингизми?» дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.