حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ [quran sura="26" aya_start="214" aya_end="214"]{وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ} جَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُنَادِي " يَا بَنِي فِهْرٍ، يَا بَنِي عَدِيٍّ لِبُطُونِ قُرَيْشٍ ".
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: ‹Va eng yaqin qarindoshlaringizni (Allohning azobidan) ogohlantiring› (Shuaro, 214) degan oyat nozil boʻlganda, Paygʻambar ﷺ (arab qabilalarini): «Ey Bani Fihr! Ey Bani Adiy!» — deb chaqira boshladi — avval Qurayshning turli urugʻlarini zikr qilib.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: ‹Ва энг яқин қариндошларингизни (Аллоҳнинг азобидан) огоҳлантиринг› (Шуаро, 214) деган оят нозил бўлганда, Пайғамбар ﷺ (араб қабилаларини): «Эй Бани Фиҳр! Эй Бани Адий!» — деб чақира бошлади — аввал Қурайшнинг турли уруғларини зикр қилиб.