وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ قَالَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ الصَّفَا فَقَالَ " يَا صَبَاحَاهْ " . بِنَحْوِ حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ نُزُولَ الآيَةِ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ}
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ Safoga chiqdilar-da: «Yo sabohoh!» dedilar — Abu Usomaning hadisi oʻxshashida —; va (bu rivoyatda) {Va eng yaqin qarindoshlaringni ogohlantir} (oyati)ning nozil boʻlishi zikr qilinmadi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ Сафога чиқдилар-да: «Ё сабоҳоҳ!» дедилар — Абу Усоманинг ҳадиси ўхшашида —; ва (бу ривоятда) {Ва энг яқин қариндошларингни огоҳлантир} (ояти)нинг нозил бўлиши зикр қилинмади.