Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta Allohning Rasuli ﷺ peshin paytida al-Bathoga bordi, tahorat oldi va — oldiga uchli (nayzali) bir tayoq sanchilgan, oʻtgan-ketganlar uning oldidan oʻtib turgan holda — ikki rakaat peshin va ikki rakaat asr namozini oʻqidi. (Namozdan keyin) odamlar (oʻrnidan) turib, Paygʻambarning qoʻllaridan ushlab, ularni yuzlariga surtdi. Men ham uning qoʻlidan olib, uni yuzimga qoʻydim va — u muzdan ham sovuqroq, hidi esa mushkdan ham yoqimliroq ekanini — sezdim.Абу Жуҳайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта Аллоҳнинг Расули ﷺ пешин пайтида ал-Батҳога борди, таҳорат олди ва — олдига учли (найзали) бир таёқ санчилган, ўтган-кетганлар унинг олдидан ўтиб турган ҳолда — икки ракаат пешин ва икки ракаат аср намозини ўқиди. (Намоздан кейин) одамлар (ўрнидан) туриб, Пайғамбарнинг қўлларидан ушлаб, уларни юзларига суртди. Мен ҳам унинг қўлидан олиб, уни юзимга қўйдим ва — у муздан ҳам совуқроқ, ҳиди эса мушкдан ҳам ёқимлироқ эканини — сездим.