حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ شُرَحْبِيلَ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ يَوْمًا فَصَلَّى عَلَى أَهْلِ أُحُدٍ صَلاَتَهُ عَلَى الْمَيِّتِ، ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى الْمِنْبَرِ، فَقَالَ " إِنِّي فَرَطُكُمْ، وَأَنَا شَهِيدٌ عَلَيْكُمْ، إِنِّي وَاللَّهِ لأَنْظُرُ إِلَى حَوْضِي الآنَ، وَإِنِّي قَدْ أُعْطِيتُ خَزَائِنَ مَفَاتِيحِ الأَرْضِ، وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَخَافُ بَعْدِي أَنْ تُشْرِكُوا، وَلَكِنْ أَخَافُ أَنْ تَنَافَسُوا فِيهَا ".
Uqba ibn Amr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta Paygʻambar ﷺ (tashqariga) chiqib, Uhud shahidlari uchun janoza namozini oʻqidi va minbarga (yoʻl) olib: «Men sizlarning oldinda boruvchingiz (salafingiz) va sizlar ustidan guvoh boʻlaman; va men hozir, haqiqatan, oʻzimning muqaddas Havzimga qarab turibman; va shubhasiz, menga dunyo xazinalarining kalitlari berildi. Allohga qasamki, men — sizlar Allohga (boshqalarni) sherik qilib ibodat qilishingizdan qoʻrqmayman; lekin men — sizlar dunyo (boyliklari) uchun bir-biringizga hasad qilib, bir-biringiz bilan jang qilishingizdan qoʻrqaman», — dedi.Уқба ибн Амр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта Пайғамбар ﷺ (ташқарига) чиқиб, Уҳуд шаҳидлари учун жаноза намозини ўқиди ва минбарга (йўл) олиб: «Мен сизларнинг олдинда борувчингиз (салафингиз) ва сизлар устидан гувоҳ бўламан; ва мен ҳозир, ҳақиқатан, ўзимнинг муқаддас Ҳавзимга қараб турибман; ва шубҳасиз, менга дунё хазиналарининг калитлари берилди. Аллоҳга қасамки, мен — сизлар Аллоҳга (бошқаларни) шерик қилиб ибодат қилишингиздан қўрқмайман; лекин мен — сизлар дунё (бойликлари) учун бир-бирингизга ҳасад қилиб, бир-бирингиз билан жанг қилишингиздан қўрқаман», — деди.