حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ جَابِرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي بُسْرُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الْحَضْرَمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيُّ، أَنَّهُ سَمِعَ حُذَيْفَةَ بْنَ الْيَمَانِ، يَقُولُ كَانَ النَّاسُ يَسْأَلُونَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْخَيْرِ، وَكُنْتُ أَسْأَلُهُ عَنِ الشَّرِّ مَخَافَةَ أَنْ يُدْرِكَنِي. فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا فِي جَاهِلِيَّةٍ وَشَرٍّ، فَجَاءَنَا اللَّهُ بِهَذَا الْخَيْرِ، فَهَلْ بَعْدَ هَذَا الْخَيْرِ مِنْ شَرٍّ قَالَ " نَعَمْ ". قُلْتُ وَهَلْ بَعْدَ ذَلِكَ الشَّرِّ مِنْ خَيْرٍ قَالَ " نَعَمْ، وَفِيهِ دَخَنٌ ". قُلْتُ وَمَا دَخَنُهُ قَالَ " قَوْمٌ يَهْدُونَ بِغَيْرِ هَدْيِي تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ ". قُلْتُ فَهَلْ بَعْدَ ذَلِكَ الْخَيْرِ مِنْ شَرٍّ قَالَ " نَعَمْ دُعَاةٌ إِلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ، مَنْ أَجَابَهُمْ إِلَيْهَا قَذَفُوهُ فِيهَا ". قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صِفْهُمْ لَنَا فَقَالَ " هُمْ مِنْ جِلْدَتِنَا، وَيَتَكَلَّمُونَ بِأَلْسِنَتِنَا " قُلْتُ فَمَا تَأْمُرُنِي إِنْ أَدْرَكَنِي ذَلِكَ قَالَ " تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ ". قُلْتُ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ جَمَاعَةٌ وَلاَ إِمَامٌ قَالَ " فَاعْتَزِلْ تِلْكَ الْفِرَقَ كُلَّهَا، وَلَوْ أَنْ تَعَضَّ بِأَصْلِ شَجَرَةٍ حَتَّى يُدْرِكَكَ الْمَوْتُ وَأَنْتَ عَلَى ذَلِكَ ".
Huzayfa ibn Yamon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlar Allohning Rasuli ﷺ dan yaxshilik haqida soʻrar edi, men esa — u meni egallab (qamrab) olishidan qoʻrqib — undan yomonlik haqida soʻrardim. Bir marta men: «Yo Rasululloh! Biz johiliyatda va yomonlikda edik, Alloh bizga mana shu hozirgi yaxshilikni ato etdi; mana shu yaxshilikdan keyin biror yomonlik boʻladimi?» — dedim. U: «Ha», — dedi. Men: «Oʻsha yomonlikdan keyin yaxshilik boʻladimi?» — dedim. U: «Ha, lekin u — daxan (yaʼni biroz yomonlik) bilan aralash boʻladi», — dedi. Men: «Uning daxani nima boʻladi?» — dedim. U: «Baʼzi odamlar (boʻladi)ki, ular (odamlarni) — mening sunnatimdan boshqa qoidalar boʻyicha — boshqaradi. Sen ularning amallarini koʻrasan va ularni maʼqullamaysan», — dedi. Men: «Oʻsha yaxshilikdan keyin biror yomonlik boʻladimi?» — dedim. U: «Ha, baʼzi odamlar (boʻladi)ki, ular (boshqalarni) doʻzax eshiklariga (tomon) chaqiradi; va kim ularning chaqirigʻini qabul qilsa, ular uni unga (doʻzaxga) tashlaydi», — dedi. Men: «Yo Rasululloh! Bizga oʻsha odamlarni taʼriflab bering», — dedim. U: «Ular — bizdan (yaʼni bizning ahlimizdan) boʻladi va bizning tilimizda gapiradi», — dedi. Men: «Agar bu (narsa) mening hayotimda yuz bersa, menga nima qilishni buyurasiz?» — dedim. U: «Musulmonlar jamoasiga va ularning boshligʻiga (imomiga) yopish (yaʼni mahkam tut)», — dedi. Men: «Agar (musulmonlarning) na jamoasi, na boshligʻi boʻlsa (nima qilay)?» — dedim. U: «Oʻsha barcha turli (adashgan) firqalardan uzoqlash — hatto bir daraxtning ildizini tishlashingga (yaʼni yeyishingga) toʻgʻri kelsa ham; to sen — oʻsha holatda (yaʼni jamoaga sodiq) ekaningda — Allohga roʻbaroʻ boʻlguncha», — dedi.Ҳузайфа ибн Ямон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Одамлар Аллоҳнинг Расули ﷺ дан яхшилик ҳақида сўрар эди, мен эса — у мени эгаллаб (қамраб) олишидан қўрқиб — ундан ёмонлик ҳақида сўрардим. Бир марта мен: «Ё Расулуллоҳ! Биз жоҳилиятда ва ёмонликда эдик, Аллоҳ бизга мана шу ҳозирги яхшиликни ато этди; мана шу яхшиликдан кейин бирор ёмонлик бўладими?» — дедим. У: «Ҳа», — деди. Мен: «Ўша ёмонликдан кейин яхшилик бўладими?» — дедим. У: «Ҳа, лекин у — дахан (яъни бироз ёмонлик) билан аралаш бўлади», — деди. Мен: «Унинг дахани нима бўлади?» — дедим. У: «Баъзи одамлар (бўлади)ки, улар (одамларни) — менинг суннатимдан бошқа қоидалар бўйича — бошқаради. Сен уларнинг амалларини кўрасан ва уларни маъқулламайсан», — деди. Мен: «Ўша яхшиликдан кейин бирор ёмонлик бўладими?» — дедим. У: «Ҳа, баъзи одамлар (бўлади)ки, улар (бошқаларни) дўзах эшикларига (томон) чақиради; ва ким уларнинг чақириғини қабул қилса, улар уни унга (дўзахга) ташлайди», — деди. Мен: «Ё Расулуллоҳ! Бизга ўша одамларни таърифлаб беринг», — дедим. У: «Улар — биздан (яъни бизнинг аҳлимиздан) бўлади ва бизнинг тилимизда гапиради», — деди. Мен: «Агар бу (нарса) менинг ҳаётимда юз берса, менга нима қилишни буюрасиз?» — дедим. У: «Мусулмонлар жамоасига ва уларнинг бошлиғига (имомига) ёпиш (яъни маҳкам тут)», — деди. Мен: «Агар (мусулмонларнинг) на жамоаси, на бошлиғи бўлса (нима қилай)?» — дедим. У: «Ўша барча турли (адашган) фирқалардан узоқлаш — ҳатто бир дарахтнинг илдизини тишлашингга (яъни ейишингга) тўғри келса ҳам; то сен — ўша ҳолатда (яъни жамоага содиқ) эканингда — Аллоҳга рўбарў бўлгунча», — деди.