حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ اقْضُوا كَمَا كُنْتُمْ تَقْضُونَ، فَإِنِّي أَكْرَهُ الاِخْتِلاَفَ حَتَّى يَكُونَ لِلنَّاسِ جَمَاعَةٌ، أَوْ أَمُوتَ كَمَا مَاتَ أَصْحَابِي. فَكَانَ ابْنُ سِيرِينَ يَرَى أَنَّ عَامَّةَ مَا يُرْوَى عَلَى عَلِيٍّ الْكَذِبُ.
Ali (roziyallohu anhu): «Avval qanday hukm qilgan boʻlsangiz, shunday hukm qilinglar, chunki men ixtilofni yomon koʻraman, to odamlar bir jamoa boʻlguncha yoki men sahobalarim vafot etganidek vafot etgunimcha», dedi. Ibn Sirin Ali nomidan rivoyat qilinadigan narsalarning koʻpchiligi yolgʻon deb hisoblar edi.Али (розияллоҳу анҳу): «Аввал қандай ҳукм қилган бўлсангиз, шундай ҳукм қилинглар, чунки мен ихтилофни ёмон кўраман, то одамлар бир жамоа бўлгунча ёки мен саҳобаларим вафот этганидек вафот этгунимча», деди. Ибн Сирин Али номидан ривоят қилинадиган нарсаларнинг кўпчилиги ёлғон деб ҳисоблар эди.