حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا {عَبْدُ اللَّهِ} أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، قَالَ كُنْتُ يَوْمَ الأَحْزَابِ جُعِلْتُ أَنَا وَعُمَرُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، فِي النِّسَاءِ، فَنَظَرْتُ فَإِذَا أَنَا بِالزُّبَيْرِ، عَلَى فَرَسِهِ، يَخْتَلِفُ إِلَى بَنِي قُرَيْظَةَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا، فَلَمَّا رَجَعْتُ قُلْتُ يَا أَبَتِ، رَأَيْتُكَ تَخْتَلِفُ. قَالَ أَوَهَلْ رَأَيْتَنِي يَا بُنَىَّ قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ يَأْتِ بَنِي قُرَيْظَةَ فَيَأْتِينِي بِخَبَرِهِمْ ". فَانْطَلَقْتُ، فَلَمَّا رَجَعْتُ جَمَعَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَوَيْهِ فَقَالَ " فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي ".
Men Ahzob (Xandaq) kuni Umar ibn Abu Salama bilan ayollar (orasi)ga qoʻyilgan edim. Men qarasam, Zubayr oti ustida Bani Qurayza tomonga ikki yo uch marta borib-kelar edi. Men qaytganimda: «Ey otajon, men sizni borib-kelayotganingizni koʻrdim», dedim. U: «Sen meni koʻrdingmi, ey oʻgʻlim?» dedi. Men: «Ha», dedim. U: «Rasululloh ﷺ: ‹Kim Bani Qurayzaning oldiga borib, ularning xabarini menga keltiradi?› deganlar edi. Shunda men bordim. Men qaytganimda, Rasululloh ﷺ men uchun ota-onalarini jam qilib (qoʻshib): ‹Otam-onam senga fido boʻlsin!› dedilar», dedi.Мен Аҳзоб (Хандақ) куни Умар ибн Абу Салама билан аёллар (ораси)га қўйилган эдим. Мен қарасам, Зубайр оти устида Бани Қурайза томонга икки ё уч марта бориб-келар эди. Мен қайтганимда: «Эй отажон, мен сизни бориб-келаётганингизни кўрдим», дедим. У: «Сен мени кўрдингми, эй ўғлим?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким Бани Қурайзанинг олдига бориб, уларнинг хабарини менга келтиради?› деганлар эди. Шунда мен бордим. Мен қайтганимда, Расулуллоҳ ﷺ мен учун ота-оналарини жам қилиб (қўшиб): ‹Отам-онам сенга фидо бўлсин!› дедилар», деди.