حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أُسَيْدِ بْنِ حُضَيْرٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَلاَ تَسْتَعْمِلُنِي كَمَا اسْتَعْمَلْتَ فُلاَنًا قَالَ " سَتَلْقَوْنَ بَعْدِي أَثَرَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْنِي عَلَى الْحَوْضِ ".
Ansorlardan bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, falonchini ishga tayinlaganingizdek, meni ham ishga tayinlamaysizmi?» dedi. U zot: «Mendan keyin sizlar (oʻzgalarning oʻzini) ustun qoʻyishiga (haqdan mahrum qolishga) duch kelasizlar. Bas, Havz boshida menga yoʻliqquningizcha sabr qilinglar», dedilar.Ансорлардан бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, фалончини ишга тайинлаганингиздек, мени ҳам ишга тайинламайсизми?» деди. У зот: «Мендан кейин сизлар (ўзгаларнинг ўзини) устун қўйишига (ҳақдан маҳрум қолишга) дуч келасизлар. Бас, Ҳавз бошида менга йўлиққунингизча сабр қилинглар», дедилар.