حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، أَخْبَرَنَا مُطَرِّفٌ، سَمِعْتُ أَبَا السَّفَرِ، يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ، اسْمَعُوا مِنِّي مَا أَقُولُ لَكُمْ، وَأَسْمِعُونِي مَا تَقُولُونَ، وَلاَ تَذْهَبُوا فَتَقُولُوا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ، قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ مَنْ طَافَ بِالْبَيْتِ فَلْيَطُفْ مِنْ وَرَاءِ الْحِجْرِ، وَلاَ تَقُولُوا الْحَطِيمُ، فَإِنَّ الرَّجُلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ كَانَ يَحْلِفُ فَيُلْقِي سَوْطَهُ أَوْ نَعْلَهُ أَوْ قَوْسَهُ.
Men Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)ning: «Ey odamlar, men sizlarga aytadigan narsani mendan eshitinglar, sizlar aytadigan narsani ham menga eshittiringlar va ketib: ‹Ibn Abbos (shunday) dedi, Ibn Abbos (shunday) dedi› demanglar. Kim Baytni tavof qilsa, Hijrning ortidan tavof qilsin va uni ‹Hatim› demanglar. Chunki johiliyatda kishi qasam ichib, qamchisini yoki kavushini yoki kamonini (oʻsha yerga) tashlar edi», deganini eshitdim.Мен Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)нинг: «Эй одамлар, мен сизларга айтадиган нарсани мендан эшитинглар, сизлар айтадиган нарсани ҳам менга эшиттиринглар ва кетиб: ‹Ибн Аббос (шундай) деди, Ибн Аббос (шундай) деди› деманглар. Ким Байтни тавоф қилса, Ҳижрнинг ортидан тавоф қилсин ва уни ‹Ҳатим› деманглар. Чунки жоҳилиятда киши қасам ичиб, қамчисини ёки кавушини ёки камонини (ўша ерга) ташлар эди», деганини эшитдим.