Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Salama ibn Yazid al-Juʼfiy Rasulullohdan ﷺ soʻrab: «Yo Nabiyalloh! Aytingchi, agar bizning ustimizga shunday amirlar tursaki, ular bizdan oʻz haqlarini soʻrasalar-u, bizning haqimizni bermasalar, bizga nima buyurasiz?» — dedi. U zot undan yuz oʻgirdilar. Soʻng yana soʻradi, yana yuz oʻgirdilar. Soʻng ikkinchi yoki uchinchi marta soʻraganida, Ashʼas ibn Qays uni tortdi (silkitdi). U zot: «Eshitinglar va itoat qilinglar! Albatta ularning zimmasida oʻzlariga yuklangan (vazifa), sizlarning zimmangizda esa oʻzingizga yuklangan (vazifa) bor», — dedilar.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Салама ибн Язид ал-Жуъфий Расулуллоҳдан ﷺ сўраб: «Ё Набияллоҳ! Айтингчи, агар бизнинг устимизга шундай амирлар турсаки, улар биздан ўз ҳақларини сўрасалар-у, бизнинг ҳақимизни бермасалар, бизга нима буюрасиз?» — деди. У зот ундан юз ўгирдилар. Сўнг яна сўради, яна юз ўгирдилар. Сўнг иккинчи ёки учинчи марта сўраганида, Ашъас ибн Қайс уни тортди (силкитди). У зот: «Эшитинглар ва итоат қилинглар! Албатта уларнинг зиммасида ўзларига юкланган (вазифа), сизларнинг зиммангизда эса ўзингизга юкланган (вазифа) бор», — дедилар.