وَحَدَّثَنِي الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، قَالَ زُرْتُ عَائِشَةَ مَعَ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ اللَّيْثِيِّ فَسَأَلْنَاهَا عَنِ الْهِجْرَةِ، فَقَالَتْ لاَ هِجْرَةَ الْيَوْمَ، كَانَ الْمُؤْمِنُونَ يَفِرُّ أَحَدُهُمْ بِدِينِهِ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى وَإِلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم مَخَافَةَ أَنْ يُفْتَنَ عَلَيْهِ، فَأَمَّا الْيَوْمَ فَقَدْ أَظْهَرَ اللَّهُ الإِسْلاَمَ، وَالْيَوْمَ يَعْبُدُ رَبَّهُ حَيْثُ شَاءَ، وَلَكِنْ جِهَادٌ وَنِيَّةٌ.
Men Ubayd ibn Umayr al-Laysiy bilan Oishani ziyorat qilib, undan hijrat haqida soʻradik. U: «Bugun hijrat yoʻq. (Avval) moʻminlardan biri dini (sababli) fitnaga uchrashidan qoʻrqib, dini bilan Alloh taolo va Uning Rasuli ﷺ tomon qochar edi. Bugunga kelsak, Alloh islomni gʻolib (oshkor) qildi, bugun (kishi) Robbiga xohlagan joyida ibodat qiladi. Lekin (bugun) jihod va niyat (bordir)», dedi.Мен Убайд ибн Умайр ал-Лайсий билан Оишани зиёрат қилиб, ундан ҳижрат ҳақида сўрадик. У: «Бугун ҳижрат йўқ. (Аввал) мўминлардан бири дини (сабабли) фитнага учрашидан қўрқиб, дини билан Аллоҳ таоло ва Унинг Расули ﷺ томон қочар эди. Бугунга келсак, Аллоҳ исломни ғолиб (ошкор) қилди, бугун (киши) Роббига хоҳлаган жойида ибодат қилади. Лекин (бугун) жиҳод ва ният (бордир)», деди.