حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ عَطِشَ النَّاسُ يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ يَدَيْهِ رَكْوَةٌ، فَتَوَضَّأَ مِنْهَا، ثُمَّ أَقْبَلَ النَّاسُ نَحْوَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكُمْ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَيْسَ عِنْدَنَا مَاءٌ نَتَوَضَّأُ بِهِ، وَلاَ نَشْرَبُ إِلاَّ مَا فِي رَكْوَتِكَ. قَالَ فَوَضَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ فِي الرَّكْوَةِ، فَجَعَلَ الْمَاءُ يَفُورُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ كَأَمْثَالِ الْعُيُونِ، قَالَ فَشَرِبْنَا وَتَوَضَّأْنَا. فَقُلْتُ لِجَابِرٍ كَمْ كُنْتُمْ يَوْمَئِذٍ قَالَ لَوْ كُنَّا مِائَةَ أَلْفٍ لَكَفَانَا، كُنَّا خَمْسَ عَشْرَةَ مِائَةً.
(Jobir aytdi:) Odamlar Hudaybiya kuni chanqashdi. Rasululloh ﷺning oldilarida bir (charm) idish (rakva) bor edi, u zot undan tahorat qildilar. Soʻng odamlar u zot tomon yuzlanishdi. Rasululloh ﷺ: «Sizga nima boʻ ldi?» dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, yonimizda tahorat qiladigan va ichadigan suv yoʻq — faqat sizning idishingizdagidan boshqa», deyishdi. Shunda Paygʻambar ﷺ qoʻllarini idishga qoʻ ydilar, suv barmoqlari orasidan buloqlardek qaynab (otilib) chiqa boshladi. Biz ichdik va tahorat qildik. Men Jobirga: «Oʻsha kuni qancha edingiz?» dedim. U: «Agar yuz ming boʻlganimizda ham, u bizga yetardi. Biz ming besh yuz (kishi) edik», dedi.(Жобир айтди:) Одамлар Ҳудайбия куни чанқашди. Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларида бир (чарм) идиш (раква) бор эди, у зот ундан таҳорат қилдилар. Сўнг одамлар у зот томон юзланишди. Расулуллоҳ ﷺ: «Сизга нима бў лди?» дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, ёнимизда таҳорат қиладиган ва ичадиган сув йўқ — фақат сизнинг идишингиздагидан бошқа», дейишди. Шунда Пайғамбар ﷺ қўлларини идишга қў йдилар, сув бармоқлари орасидан булоқлардек қайнаб (отилиб) чиқа бошлади. Биз ичдик ва таҳорат қилдик. Мен Жобирга: «Ўша куни қанча эдингиз?» дедим. У: «Агар юз минг бўлганимизда ҳам, у бизга етарди. Биз минг беш юз (киши) эдик», деди.