(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Xaybarga keldik. Alloh u zotga qalʼani fath qilgan(ides), u zotga Safiyya bint Huyay ibn Axtabning goʻzalligi zikr qilindi — uning eri oʻldirilgan, u (yangigina) kelin edi. Paygʻambar ﷺ uni oʻzlari uchun (tanlab) ixtiyor qildilar. U zot uni (olib) chiqdilar, to biz Saddus-Sahboga yetganimizda, u (hayzdan) pok boʻ ldi, shunda Rasululloh ﷺ u bilan (nikoh) qurdilar (xilvatda boʻ ldilar). Soʻng kichkina bir teri (dasturxon) ustida hays (xurmo, yogʻ va qurutdan taom) tayyorladilar, soʻng menga: «Atrofingdagilarni (taomga) chaqir», dedilar. Mana shu u zotning Safiyya (sharafi) uchun valimasi (toʻy oshi) edi. Soʻng biz Madinaga (qarab) chiqdik. Men Paygʻambar ﷺni — u (Safiyya) uchun ortlarida abob (chopon) bilan (toʻsiq) yasab, soʻng tuyasi yonida oʻtirib, tizzalarini qoʻ yib, Safiyya oyogʻini u zotning tizzalariga qoʻyib (tuyaga) minib olguncha — koʻrdim.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди:) Биз Хайбарга келдик. Аллоҳ у зотга қалъани фатҳ қилган(идес), у зотга Сафийя бинт Ҳуяй ибн Ахтабнинг гўзаллиги зикр қилинди — унинг эри ўлдирилган, у (янгигина) келин эди. Пайғамбар ﷺ уни ўзлари учун (танлаб) ихтиёр қилдилар. У зот уни (олиб) чиқдилар, то биз Саддус-Саҳбога етганимизда, у (ҳайздан) пок бў лди, шунда Расулуллоҳ ﷺ у билан (никоҳ) қурдилар (хилватда бў лдилар). Сўнг кичкина бир тери (дастурхон) устида ҳайс (хурмо, ёғ ва қурутдан таом) тайёрладилар, сўнг менга: «Атрофингдагиларни (таомга) чақир», дедилар. Мана шу у зотнинг Сафийя (шарафи) учун валимаси (тўй оши) эди. Сўнг биз Мадинага (қараб) чиқдик. Мен Пайғамбар ﷺни — у (Сафийя) учун ортларида абоб (чопон) билан (тўсиқ) ясаб, сўнг туяси ёнида ўтириб, тиззаларини қў йиб, Сафийя оёғини у зотнинг тиззаларига қўйиб (туяга) миниб олгунча — кўрдим.