حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ ذَكْوَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ جَاءَ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ دَوْسًا قَدْ هَلَكَتْ، عَصَتْ وَأَبَتْ، فَادْعُ اللَّهَ عَلَيْهِمْ. فَقَالَ " اللَّهُمَّ اهْدِ دَوْسًا وَأْتِ بِهِمْ ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Tufayl ibn Amr Paygʻambar ﷺning oldiga kelib: «Albatta Davs (qabilasi) halok boʻ ldi — (islomga) boʻ ysunmadi va bosh tortdi; ularning (ziyoniga) Allohga duo qil», dedi. U zot: «Allohim, Davsni hidoyat qil va ularni (islomga) keltir», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Туфайл ибн Амр Пайғамбар ﷺнинг олдига келиб: «Албатта Давс (қабиласи) ҳалок бў лди — (исломга) бў йсунмади ва бош тортди; уларнинг (зиёнига) Аллоҳга дуо қил», деди. У зот: «Аллоҳим, Давсни ҳидоят қил ва уларни (исломга) келтир», дедилар.