حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْحِجْرِ قَالَ " لاَ تَدْخُلُوا مَسَاكِنَ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ، أَنْ يُصِيبَكُمْ مَا أَصَابَهُمْ إِلاَّ أَنْ تَكُونُوا بَاكِينَ ". ثُمَّ قَنَّعَ رَأْسَهُ وَأَسْرَعَ السَّيْرَ حَتَّى أَجَازَ الْوَادِيَ.
(Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi:) Paygʻambar ﷺ Hijr (Samud diyori)dan oʻtganlarida: «Oʻzlariga zulm qilgan (kofir) qavmning maskanlariga — yigʻlovchi (ibrat olib) boʻ lmagan holda — kirmanglar; (yoʻqsa) ularga yetgan (azob) sizlarga ham yetishi (mumkin)», dedilar. Soʻng boshlarini (libos bilan) yopib, jadal (tez) yurib, vodiydan oʻtib ketdilar.(Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Пайғамбар ﷺ Ҳижр (Самуд диёри)дан ўтганларида: «Ўзларига зулм қилган (кофир) қавмнинг масканларига — йиғловчи (ибрат олиб) бў лмаган ҳолда — кирманглар; (йўқса) уларга етган (азоб) сизларга ҳам етиши (мумкин)», дедилар. Сўнг бошларини (либос билан) ёпиб, жадал (тез) юриб, водийдан ўтиб кетдилар.