حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَغْتَسِلُونَ عُرَاةً، يَنْظُرُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ، وَكَانَ مُوسَى يَغْتَسِلُ وَحْدَهُ، فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا يَمْنَعُ مُوسَى أَنْ يَغْتَسِلَ مَعَنَا إِلاَّ أَنَّهُ آدَرُ، فَذَهَبَ مَرَّةً يَغْتَسِلُ، فَوَضَعَ ثَوْبَهُ عَلَى حَجَرٍ، فَفَرَّ الْحَجَرُ بِثَوْبِهِ، فَخَرَجَ مُوسَى فِي إِثْرِهِ يَقُولُ ثَوْبِي يَا حَجَرُ. حَتَّى نَظَرَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِلَى مُوسَى، فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا بِمُوسَى مِنْ بَأْسٍ. وَأَخَذَ ثَوْبَهُ، فَطَفِقَ بِالْحَجَرِ ضَرْبًا ". فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَنَدَبٌ بِالْحَجَرِ سِتَّةٌ أَوْ سَبْعَةٌ ضَرْبًا بِالْحَجَرِ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Bani Isroil bir-biriga qarab, yalangʻoch (birga) gusl qilar edi. Muso alayhissalom esa yolgʻiz gusl qilar edi. Ular: ‹Allohga qasamki, Musoning biz bilan gusl qilmasligiga faqat (uning) moyagi shishishi (churra) sabab›, — dedi. Bir kuni Muso gusl qilgani chiqib, kiyimlarini bir toshning ustiga qoʻydi; oʻsha tosh kiyimlarni (olib) qochdi. Muso: ‹Kiyimim, ey tosh! Kiyimim, ey tosh!› — deb toshning orqasidan (yugurib) ketdi, to Bani Isroil uni koʻrib: ‹Allohga qasamki, Musoning badanida hech ayb yoʻq ekan›, — deguncha. Muso kiyimlarini olib, toshni ura boshladi», — dedilar. Abu Hurayra qoʻshimcha qildi: «Allohga qasamki, oʻsha qattiq urishdan toshda hali ham olti yoki yetti (urgan) iz bor».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бани Исроил бир-бирига қараб, яланғоч (бирга) гусл қилар эди. Мусо алайҳиссалом эса ёлғиз гусл қилар эди. Улар: ‹Аллоҳга қасамки, Мусонинг биз билан гусл қилмаслигига фақат (унинг) мояги шишиши (чурра) сабаб›, — деди. Бир куни Мусо гусл қилгани чиқиб, кийимларини бир тошнинг устига қўйди; ўша тош кийимларни (олиб) қочди. Мусо: ‹Кийимим, эй тош! Кийимим, эй тош!› — деб тошнинг орқасидан (югуриб) кетди, то Бани Исроил уни кўриб: ‹Аллоҳга қасамки, Мусонинг баданида ҳеч айб йўқ экан›, — дегунча. Мусо кийимларини олиб, тошни ура бошлади», — дедилар. Абу Ҳурайра қўшимча қилди: «Аллоҳга қасамки, ўша қаттиқ уришдан тошда ҳали ҳам олти ёки етти (урган) из бор».