حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ بَدَأَ فَغَسَلَ يَدَيْهِ، ثُمَّ يَتَوَضَّأُ كَمَا يَتَوَضَّأُ لِلصَّلاَةِ، ثُمَّ يُدْخِلُ أَصَابِعَهُ فِي الْمَاءِ، فَيُخَلِّلُ بِهَا أُصُولَ شَعَرِهِ ثُمَّ يَصُبُّ عَلَى رَأْسِهِ ثَلاَثَ غُرَفٍ بِيَدَيْهِ، ثُمَّ يُفِيضُ الْمَاءَ عَلَى جِلْدِهِ كُلِّهِ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ janobatdan gusl qilganlarida, avval qoʻllarini yuvib, soʻng namoz tahoratidek tahorat olardilar. Soʻng barmoqlarini suvga solib, soch tublarini (hoʻl) qilardilar, soʻng boshlariga uch hovuch suv quyib, butun badanlariga suv quyardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ жанобатдан гусл қилганларида, аввал қўлларини ювиб, сўнг намоз таҳоратидек таҳорат олардилар. Сўнг бармоқларини сувга солиб, соч тубларини (ҳўл) қилардилар, сўнг бошларига уч ҳовуч сув қуйиб, бутун баданларига сув қуярдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ غَيْرَ رِجْلَيْهِ، وَغَسَلَ فَرْجَهُ، وَمَا أَصَابَهُ مِنَ الأَذَى، ثُمَّ أَفَاضَ عَلَيْهِ الْمَاءَ، ثُمَّ نَحَّى رِجْلَيْهِ فَغَسَلَهُمَا، هَذِهِ غُسْلُهُ مِنَ الْجَنَابَةِ‏.‏

Maymuna (Paygʻambar ﷺ ning zavjalari) (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namoz tahoratidek tahorat oldilar, lekin oyoqlarini yuvmadilar. Avratlaridan (chiqqan)ni yuvib, soʻng badanlariga suv quydilar. Soʻng oʻsha joydan chetga surilib, oyoqlarini yuvdilar. Janobat guslini shunday qilardilar.Маймуна (Пайғамбар ﷺ нинг завжалари) (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намоз таҳоратидек таҳорат олдилар, лекин оёқларини ювмадилар. Авратларидан (чиққан)ни ювиб, сўнг баданларига сув қуйдилар. Сўнг ўша жойдан четга сурилиб, оёқларини ювдилар. Жанобат гуслини шундай қилардилар.

حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَالنَّبِيُّ، صلى الله عليه وسلم مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ مِنْ قَدَحٍ يُقَالُ لَهُ الْفَرَقُ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men va Paygʻambar ﷺ ‹faraq› degan bir idishdan (suvdan) gusl qilardik.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ва Пайғамбар ﷺ ‹фарақ› деган бир идишдан (сувдан) гусл қилардик.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الصَّمَدِ، قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ، يَقُولُ دَخَلْتُ أَنَا وَأَخُو، عَائِشَةَ عَلَى عَائِشَةَ فَسَأَلَهَا أَخُوهَا عَنْ غُسْلِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم فَدَعَتْ بِإِنَاءٍ نَحْوًا مِنْ صَاعٍ، فَاغْتَسَلَتْ وَأَفَاضَتْ عَلَى رَأْسِهَا، وَبَيْنَنَا وَبَيْنَهَا حِجَابٌ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ قَالَ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ وَبَهْزٌ وَالْجُدِّيُّ عَنْ شُعْبَةَ قَدْرِ صَاعٍ‏.‏

Abu Salama (Oishadan) rivoyat qiladi: Men va Oishaning ukasi Oishaning oldiga bordik; u Paygʻambar ﷺ ning guslidan soʻradi. U bir soʼ (atrofida) suvli idish keltirib, gusl qildi va boshiga (suv) quydi — oʻsha paytda biz bilan uning orasida parda bor edi.Абу Салама (Оишадан) ривоят қилади: Мен ва Оишанинг укаси Оишанинг олдига бордик; у Пайғамбар ﷺ нинг гуслидан сўради. У бир сў (атрофида) сувли идиш келтириб, гусл қилди ва бошига (сув) қуйди — ўша пайтда биз билан унинг орасида парда бор эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ، أَنَّهُ كَانَ عِنْدَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ هُوَ وَأَبُوهُ، وَعِنْدَهُ قَوْمٌ فَسَأَلُوهُ عَنِ الْغُسْلِ،‏.‏ فَقَالَ يَكْفِيكَ صَاعٌ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ مَا يَكْفِينِي‏.‏ فَقَالَ جَابِرٌ كَانَ يَكْفِي مَنْ هُوَ أَوْفَى مِنْكَ شَعَرًا، وَخَيْرٌ مِنْكَ، ثُمَّ أَمَّنَا فِي ثَوْبٍ‏.‏

Abu Jaʼfar (Jobirdan) rivoyat qiladi: Men va otam Jobir ibn Abdulloh bilan birga edik; baʼzi kishilar undan gusl haqida soʻradi. U: «Bir soʼ suv senga kifoya», — dedi. Bir kishi: «Bir soʼ menga kifoya qilmaydi», — dedi. Jobir: «Sendan sochi koʻproq va sendan yaxshiroq (zot — Paygʻambar)ga bir soʼ kifoya qilgan edi», — dedi. Soʻng Jobir (kiyimini) kiyib, namozga imomlik qildi.Абу Жаъфар (Жобирдан) ривоят қилади: Мен ва отам Жобир ибн Абдуллоҳ билан бирга эдик; баъзи кишилар ундан гусл ҳақида сўради. У: «Бир сў сув сенга кифоя», — деди. Бир киши: «Бир сў менга кифоя қилмайди», — деди. Жобир: «Сендан сочи кўпроқ ва сендан яхшироқ (зот — Пайғамбар)га бир сў кифоя қилган эди», — деди. Сўнг Жобир (кийимини) кийиб, намозга имомлик қилди.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَمَيْمُونَةَ كَانَا يَغْتَسِلاَنِ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ كَانَ ابْنُ عُيَيْنَةَ يَقُولُ أَخِيرًا عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ مَيْمُونَةَ، وَالصَّحِيحُ مَا رَوَى أَبُو نُعَيْمٍ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ va Maymuna bir idishdan gusl qilardilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ва Маймуна бир идишдан гусл қилардилар.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ صُرَدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي جُبَيْرُ بْنُ مُطْعِمٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَمَّا أَنَا فَأُفِيضُ عَلَى رَأْسِي ثَلاَثًا ‏"‏‏.‏ وَأَشَارَ بِيَدَيْهِ كِلْتَيْهِمَا‏.‏

Jubayr ibn Mutʼim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men esa boshimga uch marta suv quyaman», — dedilar va ikki qoʻllari bilan ishora qildilar.Жубайр ибн Мутъим (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен эса бошимга уч марта сув қуяман», — дедилар ва икки қўллари билан ишора қилдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مِخْوَلِ بْنِ رَاشِدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُفْرِغُ عَلَى رَأْسِهِ ثَلاَثًا‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ boshlariga uch marta suv quyardilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бошларига уч марта сув қуярдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَامٍ، حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ، قَالَ قَالَ لِي جَابِرٌ أَتَانِي ابْنُ عَمِّكَ يُعَرِّضُ بِالْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ قَالَ كَيْفَ الْغُسْلُ مِنَ الْجَنَابَةِ فَقُلْتُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَأْخُذُ ثَلاَثَةَ أَكُفٍّ وَيُفِيضُهَا عَلَى رَأْسِهِ، ثُمَّ يُفِيضُ عَلَى سَائِرِ جَسَدِهِ‏.‏ فَقَالَ لِي الْحَسَنُ إِنِّي رَجُلٌ كَثِيرُ الشَّعَرِ‏.‏ فَقُلْتُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَكْثَرَ مِنْكَ شَعَرًا‏.‏

Abu Jaʼfar (Jobirdan) rivoyat qiladi: Jobir ibn Abdulloh menga: «Sening amakivachchang (Hasan ibn Muhammad) menga kelib, janobat gusli haqida soʻradi. Men: ‹Paygʻambar ﷺ uch hovuch suv olib, boshiga quyar, soʻng badaniga suv quyardilar›, — dedim. Hasan menga: ‹Men sochli (sersoch) kishiman›, — dedi. Men: ‹Paygʻambar ﷺ ning sochlari sendan koʻproq edi›, — dedim», — dedi.Абу Жаъфар (Жобирдан) ривоят қилади: Жобир ибн Абдуллоҳ менга: «Сенинг амакиваччанг (Ҳасан ибн Муҳаммад) менга келиб, жанобат гусли ҳақида сўради. Мен: ‹Пайғамбар ﷺ уч ҳовуч сув олиб, бошига қуяр, сўнг баданига сув қуярдилар›, — дедим. Ҳасан менга: ‹Мен сочли (серсоч) кишиман›, — деди. Мен: ‹Пайғамбар ﷺ нинг сочлари сендан кўпроқ эди›, — дедим», — деди.

حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَتْ مَيْمُونَةُ وَضَعْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَاءً لِلْغُسْلِ، فَغَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا، ثُمَّ أَفْرَغَ عَلَى شِمَالِهِ فَغَسَلَ مَذَاكِيرَهُ، ثُمَّ مَسَحَ يَدَهُ بِالأَرْضِ، ثُمَّ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ، ثُمَّ أَفَاضَ عَلَى جَسَدِهِ، ثُمَّ تَحَوَّلَ مِنْ مَكَانِهِ فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ‏.‏

Maymuna (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ning gusli uchun suv qoʻydim. U zot qoʻllarini ikki yoki uch marta yuvdilar, soʻng chap qoʻllariga suv quyib, avratlarini yuvdilar. Qoʻllarini yerga ishqalab (tozalab), ogʻizlarini chaydilar, burunlariga suv tortib qoqdilar, yuzlarini va ikki bilaklarini yuvdilar, soʻng badanlariga suv quydilar. Soʻng oʻsha joydan chetga surilib, oyoqlarini yuvdilar.Маймуна (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ нинг гусли учун сув қўйдим. У зот қўлларини икки ёки уч марта ювдилар, сўнг чап қўлларига сув қуйиб, авратларини ювдилар. Қўлларини ерга ишқалаб (тозалаб), оғизларини чайдилар, бурунларига сув тортиб қоқдилар, юзларини ва икки билакларини ювдилар, сўнг баданларига сув қуйдилар. Сўнг ўша жойдан четга сурилиб, оёқларини ювдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ دَعَا بِشَىْءٍ نَحْوَ الْحِلاَبِ، فَأَخَذَ بِكَفِّهِ، فَبَدَأَ بِشِقِّ رَأْسِهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ الأَيْسَرِ، فَقَالَ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ janobat (jima yoki ihtilom)dan gusl qilganlarida, hilob yoki boshqa xushboʻy (atir) soʻrardilar. Uni qoʻllariga olib, avval boshlarining oʻng tomoniga, soʻng chap tomoniga surib, soʻng ikki qoʻllari bilan boshlarining oʻrtasiga surardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ жанобат (жима ёки иҳтилом)дан гусл қилганларида, ҳилоб ёки бошқа хушбўй (атир) сўрардилар. Уни қўлларига олиб, аввал бошларининг ўнг томонига, сўнг чап томонига суриб, сўнг икки қўллари билан бошларининг ўртасига сурардилар.

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ حَدَّثَتْنَا مَيْمُونَةُ، قَالَتْ صَبَبْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غُسْلاً، فَأَفْرَغَ بِيَمِينِهِ عَلَى يَسَارِهِ فَغَسَلَهُمَا، ثُمَّ غَسَلَ فَرْجَهُ، ثُمَّ قَالَ بِيَدِهِ الأَرْضَ فَمَسَحَهَا بِالتُّرَابِ، ثُمَّ غَسَلَهَا، ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ، وَأَفَاضَ عَلَى رَأْسِهِ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ، ثُمَّ أُتِيَ بِمِنْدِيلٍ، فَلَمْ يَنْفُضْ بِهَا‏.‏

Maymuna (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ning gusli uchun suv qoʻydim. U zot oʻng qoʻllari bilan chap qoʻllariga suv quyib yuvdilar. Soʻng avratlarini yuvib, qoʻllarini yerga ishqalab, suv bilan yuvdilar, ogʻizlarini chaydilar, burunlariga suv tortib qoqdilar, yuzlarini yuvdilar va boshlariga suv quydilar. Soʻng oʻsha joydan chetga surilib, oyoqlarini yuvdilar. U zotga bir parcha mato (sochiq) berildi, lekin u zot undan foydalanmadilar.Маймуна (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ нинг гусли учун сув қўйдим. У зот ўнг қўллари билан чап қўлларига сув қуйиб ювдилар. Сўнг авратларини ювиб, қўлларини ерга ишқалаб, сув билан ювдилар, оғизларини чайдилар, бурунларига сув тортиб қоқдилар, юзларини ювдилар ва бошларига сув қуйдилар. Сўнг ўша жойдан четга сурилиб, оёқларини ювдилар. У зотга бир парча мато (сочиқ) берилди, лекин у зот ундан фойдаланмадилар.

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ بِيَدِهِ، ثُمَّ دَلَكَ بِهَا الْحَائِطَ ثُمَّ غَسَلَهَا، ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ، فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ غُسْلِهِ غَسَلَ رِجْلَيْهِ‏.‏

Maymuna (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ janobatdan gusl qildilar. Avval avratlarini qoʻllari bilan tozalab, soʻng uni devorga (yerga) ishqalab yuvdilar. Soʻng namoz tahoratidek tahorat oldilar, gusldan soʻng oyoqlarini yuvdilar.Маймуна (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ жанобатдан гусл қилдилар. Аввал авратларини қўллари билан тозалаб, сўнг уни деворга (ерга) ишқалаб ювдилар. Сўнг намоз таҳоратидек таҳорат олдилар, гуслдан сўнг оёқларини ювдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، أَخْبَرَنَا أَفْلَحُ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَالنَّبِيُّ، صلى الله عليه وسلم مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ تَخْتَلِفُ أَيْدِينَا فِيهِ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men va Paygʻambar ﷺ bir idishdan gusl qilardik; qoʻllarimiz navbatma-navbat idishga kirardi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ва Пайғамбар ﷺ бир идишдан гусл қилардик; қўлларимиз навбатма-навбат идишга кирарди.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ غَسَلَ يَدَهُ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ janobatdan gusl qilganlarida, avval qoʻllarini yuvardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жанобатдан гусл қилганларида, аввал қўлларини ювардилар.

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَفْصٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَالنَّبِيُّ، صلى الله عليه وسلم مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ مِنْ جَنَابَةٍ‏.‏ وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ مِثْلَهُ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men va Paygʻambar ﷺ janobatdan (keyin) bir idishdan gusl qilardik.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ва Пайғамбар ﷺ жанобатдан (кейин) бир идишдан гусл қилардик.

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَالْمَرْأَةُ مِنْ نِسَائِهِ يَغْتَسِلاَنِ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ‏.‏ زَادَ مُسْلِمٌ وَوَهْبٌ عَنْ شُعْبَةَ مِنَ الْجَنَابَةِ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ va zavjalaridan biri bir idishdan gusl qilardilar. (Shuʼba Anasning soʻziga ‹janobatdan keyin› deb qoʻshimcha qildi.)Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ва завжаларидан бири бир идишдан гусл қилардилар. (Шуъба Анаснинг сўзига ‹жанобатдан кейин› деб қўшимча қилди.)

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَتْ مَيْمُونَةُ وَضَعْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَاءً يَغْتَسِلُ بِهِ، فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ، فَغَسَلَهُمَا مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا، ثُمَّ أَفْرَغَ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ، فَغَسَلَ مَذَاكِيرَهُ، ثُمَّ دَلَكَ يَدَهُ بِالأَرْضِ، ثُمَّ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ غَسَلَ رَأْسَهُ ثَلاَثًا، ثُمَّ أَفْرَغَ عَلَى جَسَدِهِ، ثُمَّ تَنَحَّى مِنْ مَقَامِهِ فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ‏.‏

Maymuna (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning gusli uchun suv qoʻydim. U zot qoʻllariga suv quyib ikki yoki uch marta yuvdilar; soʻng oʻng qoʻllari bilan chap qoʻllariga (suv) quyib, avratlarini (chap qoʻllari bilan) yuvdilar. Qoʻllarini yerga ishqalab, ogʻizlarini chaydilar, burunlariga suv tortib qoqdilar. Soʻng yuzlarini, ikki bilaklarini va boshlarini uch marta yuvdilar, soʻng badanlariga suv quydilar. Soʻng oʻsha joydan chetga surilib, oyoqlarini yuvdilar.Маймуна (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг гусли учун сув қўйдим. У зот қўлларига сув қуйиб икки ёки уч марта ювдилар; сўнг ўнг қўллари билан чап қўлларига (сув) қуйиб, авратларини (чап қўллари билан) ювдилар. Қўлларини ерга ишқалаб, оғизларини чайдилар, бурунларига сув тортиб қоқдилар. Сўнг юзларини, икки билакларини ва бошларини уч марта ювдилар, сўнг баданларига сув қуйдилар. Сўнг ўша жойдан четга сурилиб, оёқларини ювдилар.

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ، قَالَتْ وَضَعْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غُسْلاً وَسَتَرْتُهُ، فَصَبَّ عَلَى يَدِهِ، فَغَسَلَهَا مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ـ قَالَ سُلَيْمَانُ لاَ أَدْرِي أَذَكَرَ الثَّالِثَةَ أَمْ لاَ ـ ثُمَّ أَفْرَغَ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ، ثُمَّ دَلَكَ يَدَهُ بِالأَرْضِ أَوْ بِالْحَائِطِ، ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ، وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ، وَغَسَلَ رَأْسَهُ، ثُمَّ صَبَّ عَلَى جَسَدِهِ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ، فَنَاوَلْتُهُ خِرْقَةً، فَقَالَ بِيَدِهِ هَكَذَا، وَلَمْ يُرِدْهَا‏.‏

Maymuna binti Horis (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning gusli uchun suv qoʻyib, parda tutdim. U zot qoʻllariga suv quyib, ularni bir yoki ikki marta yuvdilar (roviy: ‹uch marta› dedimi-yoʻqmi, eslay olmaydi). Soʻng oʻng qoʻllari bilan chap qoʻllariga (suv) quyib, avratlarini yuvdilar. Qoʻllarini yerga yoki devorga ishqalab yuvdilar. Ogʻizlarini chaydilar, burunlariga suv tortib qoqdilar. Yuzlarini, bilaklarini va boshlarini yuvdilar. Badanlariga suv quyib, soʻng oʻsha joydan chetga surilib, oyoqlarini yuvdilar. Men u zotga bir parcha mato (sochiq) tutdim, lekin u zot qoʻllari bilan (kerak emas deb) ishora qilib, olmadilar.Маймуна бинти Ҳорис (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг гусли учун сув қўйиб, парда тутдим. У зот қўлларига сув қуйиб, уларни бир ёки икки марта ювдилар (ровий: ‹уч марта› дедими-йўқми, эслай олмайди). Сўнг ўнг қўллари билан чап қўлларига (сув) қуйиб, авратларини ювдилар. Қўлларини ерга ёки деворга ишқалаб ювдилар. Оғизларини чайдилар, бурунларига сув тортиб қоқдилар. Юзларини, билакларини ва бошларини ювдилар. Баданларига сув қуйиб, сўнг ўша жойдан четга сурилиб, оёқларини ювдилар. Мен у зотга бир парча мато (сочиқ) тутдим, лекин у зот қўллари билан (керак эмас деб) ишора қилиб, олмадилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، وَيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ ذَكَرْتُهُ لِعَائِشَةَ فَقَالَتْ يَرْحَمُ اللَّهُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، كُنْتُ أُطَيِّبُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَيَطُوفُ عَلَى نِسَائِهِ، ثُمَّ يُصْبِحُ مُحْرِمًا يَنْضَخُ طِيبًا‏.‏

Muhammad ibn al-Muntashir (otasidan, u Oishadan) rivoyat qiladi: U Oishadan (Ibn Umar hadisi haqida) soʻradi. Oisha: «Alloh Abu Abdurrahmonga rahm qilsin. Men Rasululloh ﷺ ga atir surardim, u zot zavjalarini (birma-bir) aylanardilar, ertalab esa atir hidi hali badanlaridan kelib turgan holda ihromga kirardilar», — dedi.Муҳаммад ибн ал-Мунташир (отасидан, у Оишадан) ривоят қилади: У Оишадан (Ибн Умар ҳадиси ҳақида) сўради. Оиша: «Аллоҳ Абу Абдурраҳмонга раҳм қилсин. Мен Расулуллоҳ ﷺ га атир сурардим, у зот завжаларини (бирма-бир) айланардилар, эрталаб эса атир ҳиди ҳали баданларидан келиб турган ҳолда иҳромга кирардилар», — деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدُورُ عَلَى نِسَائِهِ فِي السَّاعَةِ الْوَاحِدَةِ مِنَ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَهُنَّ إِحْدَى عَشْرَةَ‏.‏ قَالَ قُلْتُ لأَنَسٍ أَوَكَانَ يُطِيقُهُ قَالَ كُنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّهُ أُعْطِيَ قُوَّةَ ثَلاَثِينَ‏.‏ وَقَالَ سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ إِنَّ أَنَسًا حَدَّثَهُمْ تِسْعُ نِسْوَةٍ‏.‏

Qatoda (Anasdan) rivoyat qiladi: Anas ibn Molik: «Paygʻambar ﷺ kechasi va kunduzi (bir aylanishda) barcha zavjalarini ziyorat qilardilar — ular oʻn bir (ayol) edi», — dedi. Men Anasdan: «Paygʻambar ﷺ bunga kuch (quvvat) topar edilarmi?» — deb soʻradim. Anas: «Biz: ‹Paygʻambarga oʻttiz (kishining) quvvati berilgan›, — der edik», — dedi. (Said esa Qatodadan Anasning unga toʻqqiz (ayol) haqida aytganini rivoyat qildi.)Қатода (Анасдан) ривоят қилади: Анас ибн Молик: «Пайғамбар ﷺ кечаси ва кундузи (бир айланишда) барча завжаларини зиёрат қилардилар — улар ўн бир (аёл) эди», — деди. Мен Анасдан: «Пайғамбар ﷺ бунга куч (қувват) топар эдиларми?» — деб сўрадим. Анас: «Биз: ‹Пайғамбарга ўттиз (кишининг) қуввати берилган›, — дер эдик», — деди. (Саид эса Қатодадан Анаснинг унга тўққиз (аёл) ҳақида айтганини ривоят қилди.)

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ كُنْتُ رَجُلاً مَذَّاءً فَأَمَرْتُ رَجُلاً أَنْ يَسْأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لِمَكَانِ ابْنَتِهِ فَسَأَلَ فَقَالَ ‏"‏ تَوَضَّأْ وَاغْسِلْ ذَكَرَكَ ‏"‏‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Mendan koʻp mazi (suyuqlik) chiqar edi. Men Paygʻambar ﷺ ning kuyovi boʻlganim uchun (oʻzim soʻrashga uyalib), bir kishidan buni soʻrashni iltimos qildim. U kishi Paygʻambar ﷺ dan soʻradi. U zot: «Zakaringni yuvib, tahorat ol», — dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мендан кўп мази (суюқлик) чиқар эди. Мен Пайғамбар ﷺ нинг куёви бўлганим учун (ўзим сўрашга уялиб), бир кишидан буни сўрашни илтимос қилдим. У киши Пайғамбар ﷺ дан сўради. У зот: «Закарингни ювиб, таҳорат ол», — дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ فَذَكَرْتُ لَهَا قَوْلَ ابْنِ عُمَرَ مَا أُحِبُّ أَنْ أُصْبِحَ، مُحْرِمًا أَنْضَخُ طِيبًا‏.‏ فَقَالَتْ عَائِشَةُ أَنَا طَيَّبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ طَافَ فِي نِسَائِهِ ثُمَّ أَصْبَحَ مُحْرِمًا‏.‏

Muhammad ibn al-Muntashir (otasidan, u Oishadan) rivoyat qiladi: U Oishadan Ibn Umarning soʻzi (yaʼni u atir hidi badanidan kelib turgan holda muhrim boʻlishni yoqtirmagani) haqida soʻradi. Oisha: «Men Rasululloh ﷺ ga atir surardim, u zot barcha zavjalarini aylanardilar (yaqinlashardilar), ertalab esa (gusl qilib) muhrim boʻlardilar», — dedi.Муҳаммад ибн ал-Мунташир (отасидан, у Оишадан) ривоят қилади: У Оишадан Ибн Умарнинг сўзи (яъни у атир ҳиди баданидан келиб турган ҳолда муҳрим бўлишни ёқтирмагани) ҳақида сўради. Оиша: «Мен Расулуллоҳ ﷺ га атир сурардим, у зот барча завжаларини айланардилар (яқинлашардилар), эрталаб эса (гусл қилиб) муҳрим бўлардилар», — деди.

حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ الطِّيبِ فِي مَفْرِقِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُحْرِمٌ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men hozir ham Paygʻambar ﷺ muhrim boʻlgan paytlarida, sochlarining ajragan joyida atirning yaltirashini koʻrayotgandekman.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ҳозир ҳам Пайғамбар ﷺ муҳрим бўлган пайтларида, сочларининг ажраган жойида атирнинг ялтирашини кўраётгандекман.

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ غَسَلَ يَدَيْهِ، وَتَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ اغْتَسَلَ، ثُمَّ يُخَلِّلُ بِيَدِهِ شَعَرَهُ، حَتَّى إِذَا ظَنَّ أَنْ قَدْ أَرْوَى بَشَرَتَهُ، أَفَاضَ عَلَيْهِ الْمَاءَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ غَسَلَ سَائِرَ جَسَدِهِ‏.‏ وَقَالَتْ كُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ نَغْرِفُ مِنْهُ جَمِيعًا‏.‏

Hishom ibn Urva (otasidan, u Oishadan) rivoyat qiladi: Oisha: «Rasululloh ﷺ janobatdan gusl qilganlarida, qoʻllarini tozalab, namoz tahoratidek tahorat olardilar, soʻng gusl qilib, sochlarini — boshning butun terisi hoʻllanganini sezguncha — ishqalardilar; soʻng uch marta suv quyib, badanlarining qolgan (qismi)ni yuvardilar», — dedi. Oisha yana: «Men va Rasululloh ﷺ bir idishdan, undan birga suv olib, gusl qilardik», — dedi.Ҳишом ибн Урва (отасидан, у Оишадан) ривоят қилади: Оиша: «Расулуллоҳ ﷺ жанобатдан гусл қилганларида, қўлларини тозалаб, намоз таҳоратидек таҳорат олардилар, сўнг гусл қилиб, сочларини — бошнинг бутун териси ҳўлланганини сезгунча — ишқалардилар; сўнг уч марта сув қуйиб, баданларининг қолган (қисми)ни ювардилар», — деди. Оиша яна: «Мен ва Расулуллоҳ ﷺ бир идишдан, ундан бирга сув олиб, гусл қилардик», — деди.

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، قَالَ أَخْبَرَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَخْبَرَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ، قَالَتْ وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَضُوءًا لِجَنَابَةٍ فَأَكْفَأَ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ مَرَّتَيْنِ، أَوْ ثَلاَثًا، ثُمَّ غَسَلَ فَرْجَهُ، ثُمَّ ضَرَبَ يَدَهُ بِالأَرْضِ ـ أَوِ الْحَائِطِ ـ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا، ثُمَّ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ، وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ، ثُمَّ أَفَاضَ عَلَى رَأْسِهِ الْمَاءَ، ثُمَّ غَسَلَ جَسَدَهُ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ رِجْلَيْهِ‏.‏ قَالَتْ فَأَتَيْتُهُ بِخِرْقَةٍ، فَلَمْ يُرِدْهَا، فَجَعَلَ يَنْفُضُ بِيَدِهِ‏.‏

Maymuna (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning janobatdan keyingi tahorati uchun suv qoʻyildi. U zot oʻng qoʻllari bilan chap qoʻllariga ikki yoki uch marta (suv) quydilar, soʻng avratlarini yuvdilar; qoʻllarini yerga yoki devorga ikki-uch marta ishqalardilar; soʻng ogʻizlarini chaydilar, burunlariga suv tortib qoqdilar; yuzlarini va bilaklarini yuvdilar, boshlariga suv quydilar va badanlarini yuvdilar. Soʻng oʻsha joydan surilib, oyoqlarini yuvdilar. Men bir parcha mato keltirdim, lekin u zot uni olmadilar va badanlaridan suvni qoʻllari bilan artdilar.Маймуна (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг жанобатдан кейинги таҳорати учун сув қўйилди. У зот ўнг қўллари билан чап қўлларига икки ёки уч марта (сув) қуйдилар, сўнг авратларини ювдилар; қўлларини ерга ёки деворга икки-уч марта ишқалардилар; сўнг оғизларини чайдилар, бурунларига сув тортиб қоқдилар; юзларини ва билакларини ювдилар, бошларига сув қуйдилар ва баданларини ювдилар. Сўнг ўша жойдан сурилиб, оёқларини ювдилар. Мен бир парча мато келтирдим, лекин у зот уни олмадилар ва баданларидан сувни қўллари билан артдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ، وَعُدِّلَتِ الصُّفُوفُ قِيَامًا، فَخَرَجَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا قَامَ فِي مُصَلاَّهُ ذَكَرَ أَنَّهُ جُنُبٌ فَقَالَ لَنَا ‏:‏ ‏"‏ مَكَانَكُمْ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ رَجَعَ فَاغْتَسَلَ، ثُمَّ خَرَجَ إِلَيْنَا وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ، فَكَبَّرَ فَصَلَّيْنَا مَعَهُ‏.‏ تَابَعَهُ عَبْدُ الأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ‏.‏ وَرَوَاهُ الأَوْزَاعِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni namoz uchun iqomat aytildi va saflar tekislandi. Rasululloh ﷺ chiqdilar; namozgohda turganlarida, oʻzlarining junubligini esladilar. Soʻng bizga joyimizda turishni buyurib, gusl qilgani bordilar va boshlaridan suv tomib turgan holda qaytdilar. U zot: «Allohu akbar», — dedilar va biz hammamiz u zot bilan namoz oʻqidik.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни намоз учун иқомат айтилди ва сафлар текисланди. Расулуллоҳ ﷺ чиқдилар; намозгоҳда турганларида, ўзларининг жунублигини эсладилар. Сўнг бизга жойимизда туришни буюриб, гусл қилгани бордилар ва бошларидан сув томиб турган ҳолда қайтдилар. У зот: «Аллоҳу акбар», — дедилар ва биз ҳаммамиз у зот билан намоз ўқидик.

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو حَمْزَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الأَعْمَشَ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَتْ مَيْمُونَةُ وَضَعْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غُسْلاً، فَسَتَرْتُهُ بِثَوْبٍ، وَصَبَّ عَلَى يَدَيْهِ فَغَسَلَهُمَا، ثُمَّ صَبَّ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ، فَضَرَبَ بِيَدِهِ الأَرْضَ فَمَسَحَهَا، ثُمَّ غَسَلَهَا فَمَضْمَضَ، وَاسْتَنْشَقَ، وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ، ثُمَّ صَبَّ عَلَى رَأْسِهِ، وَأَفَاضَ عَلَى جَسَدِهِ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ، فَنَاوَلْتُهُ ثَوْبًا فَلَمْ يَأْخُذْهُ، فَانْطَلَقَ وَهْوَ يَنْفُضُ يَدَيْهِ‏.‏

Maymuna (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ning gusli uchun suv qoʻyib, ularni kiyim bilan toʻsdim. U zot qoʻllariga suv quyib yuvdilar. Soʻng oʻng qoʻllari bilan chap qoʻllariga (suv) quyib, avratlarini yuvdilar; qoʻllarini yerga ishqalab yuvdilar; ogʻizlarini chaydilar, burunlariga suv tortib qoqdilar; yuzlarini va bilaklarini yuvdilar. Boshlariga va badanlariga suv quydilar. Soʻng oʻsha joydan surilib, oyoqlarini yuvdilar. Men u zotga bir parcha mato berdim, lekin u zot uni olmay, badanlaridan suvni ikki qoʻllari bilan artib chiqdilar.Маймуна (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ нинг гусли учун сув қўйиб, уларни кийим билан тўсдим. У зот қўлларига сув қуйиб ювдилар. Сўнг ўнг қўллари билан чап қўлларига (сув) қуйиб, авратларини ювдилар; қўлларини ерга ишқалаб ювдилар; оғизларини чайдилар, бурунларига сув тортиб қоқдилар; юзларини ва билакларини ювдилар. Бошларига ва баданларига сув қуйдилар. Сўнг ўша жойдан сурилиб, оёқларини ювдилар. Мен у зотга бир парча мато бердим, лекин у зот уни олмай, баданларидан сувни икки қўллари билан артиб чиқдилар.

حَدَّثَنَا خَلاَّدُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنَّا إِذَا أَصَابَتْ إِحْدَانَا جَنَابَةٌ، أَخَذَتْ بِيَدَيْهَا ثَلاَثًا فَوْقَ رَأْسِهَا، ثُمَّ تَأْخُذُ بِيَدِهَا عَلَى شِقِّهَا الأَيْمَنِ، وَبِيَدِهَا الأُخْرَى عَلَى شِقِّهَا الأَيْسَرِ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bizdan biri junub boʻlsa, boshiga ikki qoʻli bilan uch marta suv quyar, soʻng boshning oʻng tomonini bir qoʻli bilan, chap tomonini esa ikkinchi qoʻli bilan ishqalar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биздан бири жунуб бўлса, бошига икки қўли билан уч марта сув қуяр, сўнг бошнинг ўнг томонини бир қўли билан, чап томонини эса иккинчи қўли билан ишқалар эди.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَغْتَسِلُونَ عُرَاةً، يَنْظُرُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ، وَكَانَ مُوسَى يَغْتَسِلُ وَحْدَهُ، فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا يَمْنَعُ مُوسَى أَنْ يَغْتَسِلَ مَعَنَا إِلاَّ أَنَّهُ آدَرُ، فَذَهَبَ مَرَّةً يَغْتَسِلُ، فَوَضَعَ ثَوْبَهُ عَلَى حَجَرٍ، فَفَرَّ الْحَجَرُ بِثَوْبِهِ، فَخَرَجَ مُوسَى فِي إِثْرِهِ يَقُولُ ثَوْبِي يَا حَجَرُ‏.‏ حَتَّى نَظَرَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِلَى مُوسَى، فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا بِمُوسَى مِنْ بَأْسٍ‏.‏ وَأَخَذَ ثَوْبَهُ، فَطَفِقَ بِالْحَجَرِ ضَرْبًا ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَنَدَبٌ بِالْحَجَرِ سِتَّةٌ أَوْ سَبْعَةٌ ضَرْبًا بِالْحَجَرِ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Bani Isroil bir-biriga qarab, yalangʻoch (birga) gusl qilar edi. Muso alayhissalom esa yolgʻiz gusl qilar edi. Ular: ‹Allohga qasamki, Musoning biz bilan gusl qilmasligiga faqat (uning) moyagi shishishi (churra) sabab›, — dedi. Bir kuni Muso gusl qilgani chiqib, kiyimlarini bir toshning ustiga qoʻydi; oʻsha tosh kiyimlarni (olib) qochdi. Muso: ‹Kiyimim, ey tosh! Kiyimim, ey tosh!› — deb toshning orqasidan (yugurib) ketdi, to Bani Isroil uni koʻrib: ‹Allohga qasamki, Musoning badanida hech ayb yoʻq ekan›, — deguncha. Muso kiyimlarini olib, toshni ura boshladi», — dedilar. Abu Hurayra qoʻshimcha qildi: «Allohga qasamki, oʻsha qattiq urishdan toshda hali ham olti yoki yetti (urgan) iz bor».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бани Исроил бир-бирига қараб, яланғоч (бирга) гусл қилар эди. Мусо алайҳиссалом эса ёлғиз гусл қилар эди. Улар: ‹Аллоҳга қасамки, Мусонинг биз билан гусл қилмаслигига фақат (унинг) мояги шишиши (чурра) сабаб›, — деди. Бир куни Мусо гусл қилгани чиқиб, кийимларини бир тошнинг устига қўйди; ўша тош кийимларни (олиб) қочди. Мусо: ‹Кийимим, эй тош! Кийимим, эй тош!› — деб тошнинг орқасидан (югуриб) кетди, то Бани Исроил уни кўриб: ‹Аллоҳга қасамки, Мусонинг баданида ҳеч айб йўқ экан›, — дегунча. Мусо кийимларини олиб, тошни ура бошлади», — дедилар. Абу Ҳурайра қўшимча қилди: «Аллоҳга қасамки, ўша қаттиқ уришдан тошда ҳали ҳам олти ёки етти (урган) из бор».

وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ بَيْنَا أَيُّوبُ يَغْتَسِلُ عُرْيَانًا فَخَرَّ عَلَيْهِ جَرَادٌ مِنْ ذَهَبٍ، فَجَعَلَ أَيُّوبُ يَحْتَثِي فِي ثَوْبِهِ، فَنَادَاهُ رَبُّهُ يَا أَيُّوبُ، أَلَمْ أَكُنْ أَغْنَيْتُكَ عَمَّا تَرَى قَالَ بَلَى وَعِزَّتِكَ وَلَكِنْ لاَ غِنَى بِي عَنْ بَرَكَتِكَ ‏"‏‏.‏ وَرَوَاهُ إِبْرَاهِيمُ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ صَفْوَانَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ بَيْنَا أَيُّوبُ يَغْتَسِلُ عُرْيَانًا ‏"‏‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Ayyub alayhissalom yalangʻoch gusl qilayotganida, unga oltin chigirtkalar yogʻa boshladi. Ayyub ularni kiyimiga yigʻa boshladi. Robbi unga: ‹Ey Ayyub, Men senga bularga muhtoj boʻlmaydigan (qadar) bermaganmidim?› — dedi. Ayyub: ‹Ha, izzating bilan (qasam)! Lekin men Sening barakatingdan behojat (mustagʻni) boʻla olmayman›, — dedi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Айюб алайҳиссалом яланғоч гусл қилаётганида, унга олтин чигирткалар ёға бошлади. Айюб уларни кийимига йиға бошлади. Робби унга: ‹Эй Айюб, Мен сенга буларга муҳтож бўлмайдиган (қадар) бермаганмидим?› — деди. Айюб: ‹Ҳа, иззатинг билан (қасам)! Лекин мен Сенинг баракатингдан беҳожат (мустағни) бўла олмайман›, — деди», — дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَنَّ أَبَا مُرَّةَ، مَوْلَى أُمِّ هَانِئٍ بِنْتِ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أُمَّ هَانِئٍ بِنْتَ أَبِي طَالِبٍ، تَقُولُ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْفَتْحِ، فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ وَفَاطِمَةُ تَسْتُرُهُ فَقَالَ ‏"‏ مَنْ هَذِهِ ‏"‏‏.‏ فَقُلْتُ أَنَا أُمُّ هَانِئٍ‏.‏

Ummu Honiy binti Abu Tolib (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Makka fath qilingan yili Rasululloh ﷺ ning oldiga bordim va u zotni gusl qilayotgan, Fotima esa (parda bilan) toʻsayotgan holda topdim. Paygʻambar ﷺ: «Bu kim?» — dedilar. Men: «Men — Ummu Honiyman», — dedim.Умму Ҳоний бинти Абу Толиб (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Макка фатҳ қилинган йили Расулуллоҳ ﷺ нинг олдига бордим ва у зотни гусл қилаётган, Фотима эса (парда билан) тўсаётган ҳолда топдим. Пайғамбар ﷺ: «Бу ким?» — дедилар. Мен: «Мен — Умму Ҳонийман», — дедим.

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ، قَالَتْ سَتَرْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَغْتَسِلُ مِنَ الْجَنَابَةِ، فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ صَبَّ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ، وَمَا أَصَابَهُ، ثُمَّ مَسَحَ بِيَدِهِ عَلَى الْحَائِطِ أَوِ الأَرْضِ، ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ، غَيْرَ رِجْلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاضَ عَلَى جَسَدِهِ الْمَاءَ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ‏.‏ تَابَعَهُ أَبُو عَوَانَةَ وَابْنُ فُضَيْلٍ فِي السَّتْرِ‏.‏

Maymuna (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ni janobatdan gusl qilayotganlarida toʻsdim. U zot qoʻllarini yuvdilar, oʻng qoʻllari bilan chap qoʻllariga (suv) quyib, avratlarini yuvdilar. Soʻng qoʻllarini devorga yoki yerga ishqalab, namoz tahoratidek tahorat oldilar, lekin oyoqlarini yuvmadilar. Soʻng badanlariga suv quyib, oʻsha joydan surilib, oyoqlarini yuvdilar.Маймуна (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ ни жанобатдан гусл қилаётганларида тўсдим. У зот қўлларини ювдилар, ўнг қўллари билан чап қўлларига (сув) қуйиб, авратларини ювдилар. Сўнг қўлларини деворга ёки ерга ишқалаб, намоз таҳоратидек таҳорат олдилар, лекин оёқларини ювмадилар. Сўнг баданларига сув қуйиб, ўша жойдан сурилиб, оёқларини ювдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، أَنَّهَا قَالَتْ جَاءَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ امْرَأَةُ أَبِي طَلْحَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ اللَّهَ لاَ يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ، هَلْ عَلَى الْمَرْأَةِ مِنْ غُسْلٍ إِذَا هِيَ احْتَلَمَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ نَعَمْ إِذَا رَأَتِ الْمَاءَ ‏"‏‏.‏

Ummu Salama (moʻminlar onasi) (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abu Talhaning xotini Ummu Sulaym Rasululloh ﷺ ning oldiga kelib: «Yo Rasululloh, albatta Alloh haqni (aytishdan) uyalmaydi. Ayol kishi tush koʻrsa (ihtilom boʻlsa), gusl qilishi kerakmi?» — dedi. Rasululloh ﷺ: «Ha, agar (suv) izini koʻrsa», — dedilar.Умму Салама (мўминлар онаси) (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абу Талҳанинг хотини Умму Сулайм Расулуллоҳ ﷺ нинг олдига келиб: «Ё Расулуллоҳ, албатта Аллоҳ ҳақни (айтишдан) уялмайди. Аёл киши туш кўрса (иҳтилом бўлса), гусл қилиши керакми?» — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳа, агар (сув) изини кўрса», — дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرٌ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَقِيَهُ فِي بَعْضِ طَرِيقِ الْمَدِينَةِ وَهْوَ جُنُبٌ، فَانْخَنَسْتُ مِنْهُ، فَذَهَبَ فَاغْتَسَلَ، ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ ‏"‏ أَيْنَ كُنْتَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ ‏"‏‏.‏ قَالَ كُنْتُ جُنُبًا، فَكَرِهْتُ أَنْ أُجَالِسَكَ وَأَنَا عَلَى غَيْرِ طَهَارَةٍ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ سُبْحَانَ اللَّهِ، إِنَّ الْمُؤْمِنَ لاَ يَنْجُسُ ‏"‏‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ menga Madinaning koʻchalaridan birida yoʻliqdilar; men oʻshanda junub edim. Shuning uchun men u zotdan (chetga) sirgʻalib, gusl qilgani ketdim. Qaytib kelganimda, Paygʻambar ﷺ: «Ey Abu Hurayra, qayda eding?» — dedilar. Men: «Men junub edim, shuning uchun siz bilan oʻtirishni yoqtirmadim», — dedim. Paygʻambar ﷺ: «Subhanalloh! Moʻmin najas boʻlmaydi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ менга Мадинанинг кўчаларидан бирида йўлиқдилар; мен ўшанда жунуб эдим. Шунинг учун мен у зотдан (четга) сирғалиб, гусл қилгани кетдим. Қайтиб келганимда, Пайғамбар ﷺ: «Эй Абу Ҳурайра, қайда эдинг?» — дедилар. Мен: «Мен жунуб эдим, шунинг учун сиз билан ўтиришни ёқтирмадим», — дедим. Пайғамбар ﷺ: «Субҳаналлоҳ! Мўмин нажас бўлмайди», — дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، حَدَّثَهُمْ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَطُوفُ عَلَى نِسَائِهِ فِي اللَّيْلَةِ الْوَاحِدَةِ، وَلَهُ يَوْمَئِذٍ تِسْعُ نِسْوَةٍ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ bir kechada barcha zavjalarini ziyorat qilardilar; oʻsha paytda ularning toʻqqiz (ayol) edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бир кечада барча завжаларини зиёрат қилардилар; ўша пайтда уларнинг тўққиз (аёл) эди.

حَدَّثَنَا عَيَّاشٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا جُنُبٌ، فَأَخَذَ بِيَدِي، فَمَشَيْتُ مَعَهُ حَتَّى قَعَدَ فَانْسَلَلْتُ، فَأَتَيْتُ الرَّحْلَ، فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ وَهْوَ قَاعِدٌ فَقَالَ ‏"‏ أَيْنَ كُنْتَ يَا أَبَا هِرٍّ ‏"‏ فَقُلْتُ لَهُ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ سُبْحَانَ اللَّهِ يَا أَبَا هِرٍّ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لاَ يَنْجُسُ ‏"‏‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ menga yoʻliqdilar, men junub edim. U zot qoʻlimdan ushladilar, men u zot bilan birga bordim, to u zot oʻtirguncha. Soʻng men sirgʻalib, uyga borib gusl qildim. Qaytib kelganimda, u zot hali ham oʻtirgan edilar. U zot menga: «Ey Abu Hurayra, qayda eding?» — dedilar. Men (buni) aytdim. Paygʻambar ﷺ: «Subhanalloh, ey Abu Hurayra! Moʻmin najas boʻlmaydi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ менга йўлиқдилар, мен жунуб эдим. У зот қўлимдан ушладилар, мен у зот билан бирга бордим, то у зот ўтиргунча. Сўнг мен сирғалиб, уйга бориб гусл қилдим. Қайтиб келганимда, у зот ҳали ҳам ўтирган эдилар. У зот менга: «Эй Абу Ҳурайра, қайда эдинг?» — дедилар. Мен (буни) айтдим. Пайғамбар ﷺ: «Субҳаналлоҳ, эй Абу Ҳурайра! Мўмин нажас бўлмайди», — дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، وَشَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ أَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَرْقُدُ وَهْوَ جُنُبٌ قَالَتْ نَعَمْ وَيَتَوَضَّأُ‏.‏

Abu Salama (Oishadan) rivoyat qiladi: Men Oishadan: «Paygʻambar ﷺ junub holda uxlar edilarmi?» — deb soʻradim. U: «Ha, lekin u zot (yotishdan oldin) tahorat olar edilar», — dedi.Абу Салама (Оишадан) ривоят қилади: Мен Оишадан: «Пайғамбар ﷺ жунуб ҳолда ухлар эдиларми?» — деб сўрадим. У: «Ҳа, лекин у зот (ётишдан олдин) таҳорат олар эдилар», — деди.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَيَرْقُدُ أَحَدُنَا وَهْوَ جُنُبٌ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَرْقُدْ وَهُوَ جُنُبٌ ‏"‏‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ dan: «Bizdan biri junub holda uxlay oladimi?» — deb soʻradim. U zot: «Ha, agar tahorat olsa, junub holda uxlay oladi», — dedilar.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ дан: «Биздан бири жунуб ҳолда ухлай оладими?» — деб сўрадим. У зот: «Ҳа, агар таҳорат олса, жунуб ҳолда ухлай олади», — дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ وَهْوَ جُنُبٌ، غَسَلَ فَرْجَهُ، وَتَوَضَّأَ لِلصَّلاَةِ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ junub holda uxlamoqchi boʻlganlarida, avratlarini yuvib, namoz tahoratidek tahorat olar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ жунуб ҳолда ухламоқчи бўлганларида, авратларини ювиб, намоз таҳоратидек таҳорат олар эдилар.

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ اسْتَفْتَى عُمَرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَيَنَامُ أَحَدُنَا وَهْوَ جُنُبٌ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ، إِذَا تَوَضَّأَ ‏"‏‏.‏

Abdulloh (ibn Umar) (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar Paygʻambar ﷺ dan: «Bizdan biri junub holda uxlay oladimi?» — deb soʻradi. U zot: «Ha, agar tahorat olsa», — dedilar.Абдуллоҳ (ибн Умар) (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар Пайғамбар ﷺ дан: «Биздан бири жунуб ҳолда ухлай оладими?» — деб сўради. У зот: «Ҳа, агар таҳорат олса», — дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ ذَكَرَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ تُصِيبُهُ الْجَنَابَةُ مِنَ اللَّيْلِ، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ تَوَضَّأْ وَاغْسِلْ ذَكَرَكَ ثُمَّ نَمْ ‏"‏‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattob Rasululloh ﷺ ga: «Men kechasi junub boʻlib qoldim», — dedi. Rasululloh ﷺ: «Avratlaringni yuvib, tahorat ol, soʻng uxla», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттоб Расулуллоҳ ﷺ га: «Мен кечаси жунуб бўлиб қолдим», — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Авратларингни ювиб, таҳорат ол, сўнг ухла», — дедилар.

حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِذَا جَلَسَ بَيْنَ شُعَبِهَا الأَرْبَعِ ثُمَّ جَهَدَهَا، فَقَدْ وَجَبَ الْغَسْلُ ‏"‏‏.‏ تَابَعَهُ عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ عَنْ شُعْبَةَ مِثْلَهُ‏.‏ وَقَالَ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبَانُ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ مِثْلَهُ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kishi ayolning toʻrt (aʼzosi) orasida oʻtirib, unga yaqinlik qilsa, gusl farz boʻladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Киши аёлнинг тўрт (аъзоси) орасида ўтириб, унга яқинлик қилса, гусл фарз бўлади», — дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنِ الْحُسَيْنِ، قَالَ يَحْيَى وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَسَارٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ زَيْدَ بْنَ خَالِدٍ الْجُهَنِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَأَلَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَقَالَ أَرَأَيْتَ إِذَا جَامَعَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ فَلَمْ يُمْنِ‏.‏ قَالَ عُثْمَانُ يَتَوَضَّأُ كَمَا يَتَوَضَّأُ لِلصَّلاَةِ، وَيَغْسِلُ ذَكَرَهُ‏.‏ قَالَ عُثْمَانُ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَالزُّبَيْرَ بْنَ الْعَوَّامِ وَطَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ ـ رضى الله عنهم ـ فَأَمَرُوهُ بِذَلِكَ‏.‏ قَالَ يَحْيَى وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا أَيُّوبَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Zayd ibn Xolid al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Usmon ibn Affondan xotini bilan jima qilib, (lekin) maniy chiqmagan kishi haqida soʻradim. Usmon: «U avratlarini yuvib, namoz tahoratidek tahorat olsin», — dedi. Usmon: «Men buni Rasululloh ﷺ dan eshitdim», — dedi. Men buni Ali ibn Abu Tolib, Zubayr ibn Avvom, Talha ibn Ubaydulloh va Ubay ibn Kaʼbdan (ham) soʻradim; ular ham xuddi shunday javob berdilar. (Abu Ayyub: ‹Men buni Rasululloh ﷺ dan eshitdim›, — dedi.) (Keyinchalik bu hukm bekor qilindi, yaʼni gusl qilish kerak boʻldi.)Зайд ибн Холид ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Усмон ибн Аффондан хотини билан жима қилиб, (лекин) маний чиқмаган киши ҳақида сўрадим. Усмон: «У авратларини ювиб, намоз таҳоратидек таҳорат олсин», — деди. Усмон: «Мен буни Расулуллоҳ ﷺ дан эшитдим», — деди. Мен буни Али ибн Абу Толиб, Зубайр ибн Аввом, Талҳа ибн Убайдуллоҳ ва Убай ибн Каъбдан (ҳам) сўрадим; улар ҳам худди шундай жавоб бердилар. (Абу Айюб: ‹Мен буни Расулуллоҳ ﷺ дан эшитдим›, — деди.) (Кейинчалик бу ҳукм бекор қилинди, яъни гусл қилиш керак бўлди.)

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ، أَخْبَرَنِي أَبُو أَيُّوبَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ، أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا جَامَعَ الرَّجُلُ الْمَرْأَةَ فَلَمْ يُنْزِلْ قَالَ ‏"‏ يَغْسِلُ مَا مَسَّ الْمَرْأَةَ مِنْهُ، ثُمَّ يَتَوَضَّأُ وَيُصَلِّي ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْغَسْلُ أَحْوَطُ، وَذَاكَ الآخِرُ، وَإِنَّمَا بَيَّنَّا لاِخْتِلاَفِهِمْ‏.‏

Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ dan xotini bilan jima qilib, (lekin) maniy chiqmagan kishi haqida soʻradim. U zot: «U ayolning avratiga teggan joyni yuvsin, tahorat olsin, soʻng namoz oʻqisin», — dedilar. (Abu Abdulloh: ‹Gusl qilish ehtiyotroq va (bu) — eng oxirgi hukm›, — dedi.)Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ дан хотини билан жима қилиб, (лекин) маний чиқмаган киши ҳақида сўрадим. У зот: «У аёлнинг авратига тегган жойни ювсин, таҳорат олсин, сўнг намоз ўқисин», — дедилар. (Абу Абдуллоҳ: ‹Гусл қилиш эҳтиётроқ ва (бу) — энг охирги ҳукм›, — деди.)