حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ النَّضْرِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ، صَاحِبِ الزِّيَادِيِّ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ أَبُو جَهْلٍ [quran sura="8" aya_start="32" aya_end="32"]{اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ} فَنَزَلَتْ [quran sura="8" aya_start="33" aya_end="34"]{وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ * وَمَا لَهُمْ أَنْ لاَ يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَهُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ} الآيَةَ.
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi:) Abu Jahl: «Ey Alloh! Agar mana shu (Qurʼon) Sening huzuringdan (kelgan) haq boʻ lsa, ustimizga osmondan tosh yogʻ dir yoki bizga alamli azob keltir» (Anfol surasi, 32) dedi. Shunda ‹Va Alloh — sen ular ichida boʻ lgan holda — ularni azoblamaydi; Alloh — ular magʻ firat soʻrab turgan holda (ham) — ularni azoblovchi emas. Ularga nega Alloh azob bermasin — holbuki ular (odamlarni) Masjidul-Haromdan toʻ samoqdalar...› (Anfol surasi, 33-34) (oyati) oxiriga qadar nozil boʻ ldi.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди:) Абу Жаҳл: «Эй Аллоҳ! Агар мана шу (Қуръон) Сенинг ҳузурингдан (келган) ҳақ бў лса, устимизга осмондан тош ёғ дир ёки бизга аламли азоб келтир» (Анфол сураси, 32) деди. Шунда ‹Ва Аллоҳ — сен улар ичида бў лган ҳолда — уларни азобламайди; Аллоҳ — улар мағ фират сўраб турган ҳолда (ҳам) — уларни азобловчи эмас. Уларга нега Аллоҳ азоб бермасин — ҳолбуки улар (одамларни) Масжидул-Ҳаромдан тў самоқдалар...› (Анфол сураси, 33-34) (ояти) охирига қадар нозил бў лди.