حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ،. قَالَ وَحَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ النُّمَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ الأَيْلِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، وَسَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، وَعَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ، وَعُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ حَدِيثِ، عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ، كُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنَ الْحَدِيثِ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنْ كُنْتِ بَرِيئَةً فَسَيُبَرِّئُكِ اللَّهُ، وَإِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ وَتُوبِي إِلَيْهِ ". قُلْتُ إِنِّي وَاللَّهِ لاَ أَجِدُ مَثَلاً إِلاَّ أَبَا يُوسُفَ [quran sura="12" aya_start="18" aya_end="18"]{فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ} وَأَنْزَلَ اللَّهُ [quran sura="24" aya_start="11" aya_end="11"]{إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالإِفْكِ} الْعَشْرَ الآيَاتِ.
(Zuhriy aytdi:) Men Urva ibn Zubayr, Saʼid ibnul-Musayyab, Alqama ibn Vaqqos va Ubaydulloh ibn Abdullohni — Paygʻambar ﷺning zavjasi Oishaning hadisi haqida — ifk (boʻ hton) ahli unga (boʻ hton) aytganida, Alloh uni (Oishani) pok (deb) chiqargan (voqea haqida) — eshitdim; har biri menga hadisning bir qismini soʻzlab berdi. (Oisha aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Agar pok boʻ lsang, tezda Alloh seni pok (deb) chiqaradi; agar bir gunoh qilgan boʻ lsang, Allohdan magʻ firat soʻra va Unga tavba qil», dedilar. Men: «Allohga qasamki, men Abu Yusufdan (Yaʼqubdan) boshqa misol topmayman: ‹...bas, (menga) chiroyli sabr (lozim); va siz vasf qilayotgan (ishda) yordam soʻraladigan — Allohdir› (Yusuf surasi, 18)», dedim. Soʻng Alloh ‹Albatta ifk (boʻ hton)ni keltirganlar...› (Nur surasi, 11) — oʻn oyatni nozil qildi.(Зуҳрий айтди:) Мен Урва ибн Зубайр, Саъид ибнул-Мусайяб, Алқама ибн Ваққос ва Убайдуллоҳ ибн Абдуллоҳни — Пайғамбар ﷺнинг завжаси Оишанинг ҳадиси ҳақида — ифк (бў ҳтон) аҳли унга (бў ҳтон) айтганида, Аллоҳ уни (Оишани) пок (деб) чиқарган (воқеа ҳақида) — эшитдим; ҳар бири менга ҳадиснинг бир қисмини сўзлаб берди. (Оиша айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Агар пок бў лсанг, тезда Аллоҳ сени пок (деб) чиқаради; агар бир гуноҳ қилган бў лсанг, Аллоҳдан мағ фират сўра ва Унга тавба қил», дедилар. Мен: «Аллоҳга қасамки, мен Абу Юсуфдан (Яъқубдан) бошқа мисол топмайман: ‹...бас, (менга) чиройли сабр (лозим); ва сиз васф қилаётган (ишда) ёрдам сўраладиган — Аллоҳдир› (Юсуф сураси, 18)», дедим. Сўнг Аллоҳ ‹Албатта ифк (бў ҳтон)ни келтирганлар...› (Нур сураси, 11) — ўн оятни нозил қилди.