وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ إِبْرَاهِيمَ ـ عَلَيْهِ الصَّلاَةُ وَالسَّلاَمُ ـ رَأَى أَبَاهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَيْهِ الْغَبَرَةُ وَالْقَتَرَةُ ". الْغَبَرَةُ هِيَ الْقَتَرَةُ.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi)ki, u zot: «Albatta Ibrohim alayhissalom qiyomat kuni otasini — uning ustida chang va qoralik (qoplagan) holda — koʻ radi», dedilar. ‹Al-gʻabara› — u (yaʼni) ‹al-qatara›dir (chang-qora).(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилди)ки, у зот: «Албатта Иброҳим алайҳиссалом қиёмат куни отасини — унинг устида чанг ва қоралик (қоплаган) ҳолда — кў ради», дедилар. ‹Ал-ғабара› — у (яъни) ‹ал-қатара›дир (чанг-қора).