حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ عُمَرُ أُبَىٌّ أَقْرَؤُنَا وَإِنَّا لَنَدَعُ مِنْ لَحَنِ أُبَىٍّ، وَأُبَىٌّ يَقُولُ أَخَذْتُهُ مِنْ فِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ أَتْرُكُهُ لِشَىْءٍ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى [quran sura="2" aya_start="106" aya_end="106"]{مَا نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نَنْسَأْهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْهَا أَوْ مِثْلِهَا}
(Saʼid ibn Jubayr, Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qildi:) Umar: «Ubayy — bizning eng (yaxshi) qiroat qiluvchimiz; (lekin) biz Ubayyning baʼzi qiroatini tark qilamiz (qabul qilmaymiz). Ubayy esa: ‹Men uni Rasululloh ﷺning ogʻ zidan oldim; bas, uni hech narsa uchun tark qilmayman› deydi; holbuki Alloh taolo ‹Biz biror oyatni nasx qilsak (bekor qilsak) yoki uni unuttirsak, undan yaxshiroq yoki uning mislini keltiramiz› (Baqara surasi, 106) degan-ku», dedi.(Саъид ибн Жубайр, Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилди:) Умар: «Убайй — бизнинг энг (яхши) қироат қилувчимиз; (лекин) биз Убаййнинг баъзи қироатини тарк қиламиз (қабул қилмаймиз). Убайй эса: ‹Мен уни Расулуллоҳ ﷺнинг оғ зидан олдим; бас, уни ҳеч нарса учун тарк қилмайман› дейди; ҳолбуки Аллоҳ таоло ‹Биз бирор оятни насх қилсак (бекор қилсак) ёки уни унуттирсак, ундан яхшироқ ёки унинг мислини келтирамиз› (Бақара сураси, 106) деган-ку», деди.