حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، سَمِعَ سُفْيَانَ، أَخْبَرَنَا سَالِمٌ أَبُو النَّضْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ عُمَيْرًا، مَوْلَى أُمِّ الْفَضْلِ يُحَدِّثُ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ، قَالَتْ شَكَّ النَّاسُ فِي صِيَامِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ عَرَفَةَ، فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ بِإِنَاءٍ فِيهِ لَبَنٌ فَشَرِبَ. فَكَانَ سُفْيَانُ رُبَّمَا قَالَ شَكَّ النَّاسُ فِي صِيَامِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ عَرَفَةَ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أُمُّ الْفَضْلِ. فَإِذَا وُقِفَ عَلَيْهِ قَالَ هُوَ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ.
(Ummu Fadl (roziyallohu anho) aytdi:) Odamlar Rasululloh ﷺning Arafa kuni roʻ za tutishlari (yoki tutmasliklari)da shubhaga tushdi. Men u zotga — ichida sut boʻ lgan bir idish yubordim; u zot (uni) ichdilar. (Sufyon baʼzan: «Odamlar Rasululloh ﷺning Arafa kuni roʻ za (tutishlari)da shubhaga tushdi; shunda Ummu Fadl u zotga (sut) yubordi» der edi; (lekin aniqlashganda) u: «U — Ummu Fadldan(dir)» dedi.)(Умму Фадл (розияллоҳу анҳо) айтди:) Одамлар Расулуллоҳ ﷺнинг Арафа куни рў за тутишлари (ёки тутмасликлари)да шубҳага тушди. Мен у зотга — ичида сут бў лган бир идиш юбордим; у зот (уни) ичдилар. (Суфён баъзан: «Одамлар Расулуллоҳ ﷺнинг Арафа куни рў за (тутишлари)да шубҳага тушди; шунда Умму Фадл у зотга (сут) юборди» дер эди; (лекин аниқлашганда) у: «У — Умму Фадлдан(дир)» деди.)