(Suvayd ibn Gʻafala aytdi:) Ali (roziyallohu anhu) aytdi: Men Paygʻambar ﷺni: «Oxir zamonda bir qavm keladiki, ular yoshi kichik, aqli (fahmi) yengiltak (ahmoq); ular xalqning (eng) yaxshi soʻzidan (Qurʼon va hadisdan) gapiradi (lekin ramzini anglamaydi); ular islomdan — oʻq ovdan (otilgan nishondan) chiqib ketgandek — chiqib ketadi; ularning iymoni tomoqlaridan (halqumlaridan) oʻ tmaydi. Ularni qaerda uchratsangiz, oʻ ldiringlar; chunki ularni oʻ ldirish — ularni oʻ ldirgan (kishi) uchun qiyomat kuni ajr(savob)dir», deb aytayotganlarini eshitdim.(Сувайд ибн Ғафала айтди:) Али (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Пайғамбар ﷺни: «Охир замонда бир қавм келадики, улар ёши кичик, ақли (фаҳми) енгилтак (аҳмоқ); улар халқнинг (энг) яхши сўзидан (Қуръон ва ҳадисдан) гапиради (лекин рамзини англамайди); улар исломдан — ўқ овдан (отилган нишондан) чиқиб кетгандек — чиқиб кетади; уларнинг иймони томоқларидан (ҳалқумларидан) ў тмайди. Уларни қаэрда учрацангиз, ў лдиринглар; чунки уларни ў лдириш — уларни ў лдирган (киши) учун қиёмат куни ажр(савоб)дир», деб айтаётганларини эшитдим.