حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، أَنَّ امْرَأَةً، عَرَضَتْ نَفْسَهَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا. فَقَالَ " مَا عِنْدَكَ ". قَالَ مَا عِنْدِي شَىْءٌ. قَالَ " اذْهَبْ فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ". فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا، وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ، وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي وَلَهَا نِصْفُهُ ـ قَالَ سَهْلٌ وَمَا لَهُ رِدَاءٌ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَمَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَىْءٌ، وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَىْءٌ ". فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى إِذَا طَالَ مَجْلَسُهُ قَامَ فَرَآهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَدَعَاهُ أَوْ دُعِي لَهُ فَقَالَ " مَاذَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ". فَقَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ يُعَدِّدُهَا. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَمْلَكْنَاكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ".
(Abu Hozim, Sahl (ibn Saʼd) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi)ki, bir ayol oʻ zini Paygʻambar ﷺga taklif qildi. Shunda bir kishi u zotga: «Ey Allohning Rasuli, uni menga nikohlab ber», dedi. U zot: «Senda (mahr uchun) nima bor?» dedilar. U: «Menda hech narsa yoʻq», dedi. U zot: «Bor, (biror narsa) izla — temirdan (yasalgan) bir uzuk boʻ lsa ham», dedilar. U bordi, soʻng qaytib: «Yoʻq, Allohga qasamki, hech narsa topmadim, temirdan (yasalgan) uzuk (ham yoʻq); lekin mana — mening izorim — uning yarmi unga boʻ lsin» dedi — Sahl: «Uning ridosi yoʻq edi» dedi. Paygʻambar ﷺ: «Izoring bilan u nima qiladi? Agar uni sen kiysang, undan unga hech narsa boʻ lmaydi; agar uni u kiysa, senga hech narsa boʻ lmaydi», dedilar. Shunda u kishi oʻ tirdi — uning oʻ tirishi uzoq davom etgach, (oʻrnidan) turdi. Paygʻambar ﷺ uni koʻ rib, (chaqirishni) buyurdilar — yoki unga (chaqirishga) (kishi) yuborildi. U zot: «Senda Qurʼondan nima (yodda) bor?» dedilar. U: «Menda falon sura va falon sura (bor)» deb, ularni sanadi. Paygʻambar ﷺ: «Biz uni senga — senda (yodda) boʻ lgan Qurʼon evaziga — (nikoh bilan) mulk qilib berdik», dedilar.(Абу Ҳозим, Саҳл (ибн Саъд) (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди)ки, бир аёл ў зини Пайғамбар ﷺга таклиф қилди. Шунда бир киши у зотга: «Эй Аллоҳнинг Расули, уни менга никоҳлаб бер», деди. У зот: «Сенда (маҳр учун) нима бор?» дедилар. У: «Менда ҳеч нарса йўқ», деди. У зот: «Бор, (бирор нарса) изла — темирдан (ясалган) бир узук бў лса ҳам», дедилар. У борди, сўнг қайтиб: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, ҳеч нарса топмадим, темирдан (ясалган) узук (ҳам йўқ); лекин мана — менинг изорим — унинг ярми унга бў лсин» деди — Саҳл: «Унинг ридоси йўқ эди» деди. Пайғамбар ﷺ: «Изоринг билан у нима қилади? Агар уни сен кийсанг, ундан унга ҳеч нарса бў лмайди; агар уни у кийса, сенга ҳеч нарса бў лмайди», дедилар. Шунда у киши ў тирди — унинг ў тириши узоқ давом этгач, (ўрнидан) турди. Пайғамбар ﷺ уни кў риб, (чақиришни) буюрдилар — ёки унга (чақиришга) (киши) юборилди. У зот: «Сенда Қуръондан нима (ёдда) бор?» дедилар. У: «Менда фалон сура ва фалон сура (бор)» деб, уларни санади. Пайғамбар ﷺ: «Биз уни сенга — сенда (ёдда) бў лган Қуръон эвазига — (никоҳ билан) мулк қилиб бердик», дедилар.