(Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺning huzurida oʻ tirgan edik; shu payt u zotning oldigʻa bir ayol — oʻ zini u zotga taklif qilgani — keldi. U zot unga nazarlarini pasaytirdilar (tushirdilar) va koʻ tardilar — (lekin) uni istamadilar. Shunda u zotning ashobidan bir kishi: «Uni menga nikohlab ber, ey Allohning Rasuli», dedi. U zot: «Senda biror narsa bormi?» dedilar. U: «Menda hech narsa yoʻq», dedi. U zot: «Temirdan (yasalgan) uzuk (ham yoʻq)mi?» dedilar. U: «Temirdan (yasalgan) uzuk (ham yoʻq); lekin men mana shu burdamni (yopinchigʻ imni) yorib (ikkiga boʻ lib), yarmini unga beraman, yarmini oʻ zim olaman», dedi. U zot: «Yoʻq. Senda Qurʼondan biror narsa bormi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Bor, men uni senga — senda (yodda) boʻ lgan Qurʼon evaziga — nikohlab berdim», dedilar.(Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Биз Пайғамбар ﷺнинг ҳузурида ў тирган эдик; шу пайт у зотнинг олдиға бир аёл — ў зини у зотга таклиф қилгани — келди. У зот унга назарларини пасайтирдилар (туширдилар) ва кў тардилар — (лекин) уни истамадилар. Шунда у зотнинг ашобидан бир киши: «Уни менга никоҳлаб бер, эй Аллоҳнинг Расули», деди. У зот: «Сенда бирор нарса борми?» дедилар. У: «Менда ҳеч нарса йўқ», деди. У зот: «Темирдан (ясалган) узук (ҳам йўқ)ми?» дедилар. У: «Темирдан (ясалган) узук (ҳам йўқ); лекин мен мана шу бурдамни (ёпинчиғ имни) ёриб (иккига бў либ), ярмини унга бераман, ярмини ў зим оламан», деди. У зот: «Йўқ. Сенда Қуръондан бирор нарса борми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Бор, мен уни сенга — сенда (ёдда) бў лган Қуръон эвазига — никоҳлаб бердим», дедилар.