حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلَّهِ وَلِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا لِي فِي النِّسَاءِ مِنْ حَاجَةٍ ". فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا. قَالَ " أَعْطِهَا ثَوْبًا ". قَالَ لاَ أَجِدُ. قَالَ " أَعْطِهَا وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ". فَاعْتَلَّ لَهُ. فَقَالَ " مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ". قَالَ كَذَا وَكَذَا. قَالَ " فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ".
(Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺning oldigʻa bir ayol kelib: «Albatta men oʻ zimni Allohga va Uning Rasuli ﷺga hadya (tortiq) qildim», dedi. U zot: «Mening ayollarga hojatim yoʻq», dedilar. Bir kishi: «Uni menga nikohlab ber», dedi. U zot: «Unga bir kiyim (mahr) ber», dedilar. U: «Topolmayman», dedi. U zot: «Unga — temirdan (yasalgan) bir uzuk boʻ lsa ham — ber», dedilar. U esa bunga (ham) ojizlik bildirdi. Shunda u zot: «Senda Qurʼondan nima (yodda) bor?» dedilar. U: «Falon-falon (suralar)», dedi. U zot: «Bas, men uni senga — senda (yodda) boʻ lgan Qurʼon evaziga — nikohlab berdim», dedilar.(Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺнинг олдиға бир аёл келиб: «Албатта мен ў зимни Аллоҳга ва Унинг Расули ﷺга ҳадя (тортиқ) қилдим», деди. У зот: «Менинг аёлларга ҳожатим йўқ», дедилар. Бир киши: «Уни менга никоҳлаб бер», деди. У зот: «Унга бир кийим (маҳр) бер», дедилар. У: «Тополмайман», деди. У зот: «Унга — темирдан (ясалган) бир узук бў лса ҳам — бер», дедилар. У эса бунга (ҳам) ожизлик билдирди. Шунда у зот: «Сенда Қуръондан нима (ёдда) бор?» дедилар. У: «Фалон-фалон (суралар)», деди. У зот: «Бас, мен уни сенга — сенда (ёдда) бў лган Қуръон эвазига — никоҳлаб бердим», дедилар.