حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ شَرُّ الطَّعَامِ طَعَامُ الْوَلِيمَةِ يُدْعَى لَهَا الأَغْنِيَاءُ، وَيُتْرَكُ الْفُقَرَاءُ، وَمَنْ تَرَكَ الدَّعْوَةَ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu)) (shunday) der edi: «Taomning eng yomoni — valima taomi(dir)ki, unga boylar chaqirilib, faqirlar tark qilinadi. Kim daʼvatni (chaqiruvni) tark qilsa, u Allohga va Uning Rasuli ﷺga osiylik qilgan boʻ ladi.»(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)) (шундай) дер эди: «Таомнинг энг ёмони — валима таоми(дир)ки, унга бойлар чақирилиб, фақирлар тарк қилинади. Ким даъватни (чақирувни) тарк қилса, у Аллоҳга ва Унинг Расули ﷺга осийлик қилган бў лади.»