حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ يَزِيدَ، أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ، كَتَبَ إِلَيْهِ أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَتَبَ إِلَى ابْنِ الأَرْقَمِ أَنْ يَسْأَلَ، سُبَيْعَةَ الأَسْلَمِيَّةَ كَيْفَ أَفْتَاهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ أَفْتَانِي إِذَا وَضَعْتُ أَنْ أَنْكِحَ.
(Abdulloh ibn Abdulloh, otasidan (rivoyat qildi)ki,) u (Abdulloh ibn Utba) Ibnul-Arqamga — Subayʼa al-Aslamiyyadan, Paygʻambar ﷺ unga qanday fatvo berganini — soʻrashni (xat bilan) yozdi. U (Subayʼa): «U zot menga — (homilani) tuqqach, nikohlanish (mumkinligi haqida) fatvo berdilar» dedi.(Абдуллоҳ ибн Абдуллоҳ, отасидан (ривоят қилди)ки,) у (Абдуллоҳ ибн Утба) Ибнул-Арқамга — Субайъа ал-Асламийядан, Пайғамбар ﷺ унга қандай фатво берганини — сўрашни (хат билан) ёзди. У (Субайъа): «У зот менга — (ҳомилани) туққач, никоҳланиш (мумкинлиги ҳақида) фатво бердилар» деди.