حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، أَنَّ سُبَيْعَةَ الأَسْلَمِيَّةَ، نُفِسَتْ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا، بِلَيَالٍ فَجَاءَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْذَنَتْهُ أَنْ تَنْكِحَ، فَأَذِنَ لَهَا، فَنَكَحَتْ.
(al-Misvar ibn Maxrama (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi)ki, Subayʼa al-Aslamiyya eri vafot etgandan bir necha kecha keyin (homilasini tugʻ ib) nifosli boʻ ldi. U Paygʻambar ﷺning oldiga kelib, nikohlanish uchun izn soʻradi; u zot unga izn berdilar; u (ham) nikohlandi.(ал-Мисвар ибн Махрама (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилди)ки, Субайъа ал-Асламийя эри вафот этгандан бир неча кеча кейин (ҳомиласини туғ иб) нифосли бў лди. У Пайғамбар ﷺнинг олдига келиб, никоҳланиш учун изн сўради; у зот унга изн бердилар; у (ҳам) никоҳланди.