حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُهْدِيَتْ لَهُ أَقْبِيَةٌ مِنْ دِيبَاجٍ مُزَرَّرَةٌ بِالذَّهَبِ، فَقَسَمَهَا فِي نَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ، وَعَزَلَ مِنْهَا وَاحِدًا لِمَخْرَمَةَ بْنِ نَوْفَلٍ، فَجَاءَ وَمَعَهُ ابْنُهُ الْمِسْوَرُ بْنُ مَخْرَمَةَ، فَقَامَ عَلَى الْبَابِ فَقَالَ ادْعُهُ لِي. فَسَمِعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صَوْتَهُ فَأَخَذَ قَبَاءً فَتَلَقَّاهُ بِهِ وَاسْتَقْبَلَهُ بِأَزْرَارِهِ فَقَالَ " يَا أَبَا الْمِسْوَرِ، خَبَأْتُ هَذَا لَكَ، يَا أَبَا الْمِسْوَرِ، خَبَأْتُ هَذَا لَكَ ". وَكَانَ فِي خُلُقِهِ شِدَّةٌ. وَرَوَاهُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ أَيُّوبَ. قَالَ حَاتِمُ بْنُ وَرْدَانَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنِ الْمِسْوَرِ قَدِمَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَقْبِيَةٌ. تَابَعَهُ اللَّيْثُ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ.
Abdulloh ibn Abu Mulayka (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ga — oltin tugmali baʼzi ipak choponlar — taqdim qilindi. U zot ularni sahobalari orasida taqsimladi va bittasini Maxrama ibn Navfal uchun (alohida) qoldirdi. Keyinroq Maxrama oʻgʻli Misvar ibn Maxrama bilan kelib, darvoza yonida turib (oʻgʻliga): «Uni (yaʼni Paygʻambarni) mening oldimga chaqir», — dedi. Paygʻambar ﷺ uning ovozini eshitib, bir ipak choponni olib, uni unga keltirdi va oʻsha oltin tugmalarni uning oldiga qoʻyib: «Ey Abulmisvar! Men buni sen uchun (alohida) qoldirdim! Ey Abulmisvar! Men buni sen uchun (alohida) qoldirdim!» — dedi. Maxrama — qoʻrs (badjahl) kishi edi.Абдуллоҳ ибн Абу Мулайка (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ га — олтин тугмали баъзи ипак чопонлар — тақдим қилинди. У зот уларни саҳобалари орасида тақсимлади ва биттасини Махрама ибн Навфал учун (алоҳида) қолдирди. Кейинроқ Махрама ўғли Мисвар ибн Махрама билан келиб, дарвоза ёнида туриб (ўғлига): «Уни (яъни Пайғамбарни) менинг олдимга чақир», — деди. Пайғамбар ﷺ унинг овозини эшитиб, бир ипак чопонни олиб, уни унга келтирди ва ўша олтин тугмаларни унинг олдига қўйиб: «Эй Абулмисвар! Мен буни сен учун (алоҳида) қолдирдим! Эй Абулмисвар! Мен буни сен учун (алоҳида) қолдирдим!» — деди. Махрама — қўрс (баджаҳл) киши эди.