حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ الرَّجُلُ يَجْعَلُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم النَّخَلاَتِ حَتَّى افْتَتَحَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرَ، فَكَانَ بَعْدَ ذَلِكَ يَرُدُّ عَلَيْهِمْ.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlar — to u zot Bani Qurayza va Bani Nazirni fath qilguncha — Paygʻambar ﷺ ga oʻz xurmo (daraxt)laridan baʼzilarini (sovgʻa qilib) berar edi; (fathdan) keyin u zot ularning yaxshiliklarini (inʼomlarini) qaytara boshladi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Одамлар — то у зот Бани Қурайза ва Бани Назирни фатҳ қилгунча — Пайғамбар ﷺ га ўз хурмо (дарахт)ларидан баъзиларини (совға қилиб) берар эди; (фатҳдан) кейин у зот уларнинг яхшиликларини (инъомларини) қайтара бошлади.